خالد مشعل تاکيد دارد که عزم حماس برای ادامه راه «مقاومت» (منظور؛ ترور) استوار است، و «هر سخنی ديگر

خالد مشعل تاکید دارد که عزم حماس برای ادامه راه «مقاومت» (منظور؛ ترور) استوار است، و «هر سخنی دیگر، صرفا مانور سیاسی است». مشعل می گوید حماس بخش عمده توان مالی خود را به آمادگی نظامی در غزه اختصاص می دهد و نه به بازسازی و عمران  

خالد مشعل در جریان همآیش احزاب عربی در دمشق

(وب سایت فلسطین الآن، 12 نوامبر 2009)  

یک – خالد مشعل، رئیس دفتر سیاسی حماس در جریان همآیش رهبران احزاب عربی که در دمشق گرد آمده بودند، برنامه های واقعی سازمان حماس را بر ملا کرد. در سخنرانی مشعل خطاب به روسای هیات های احزاب عربی (دوازدهم نوامبر)، او بارها تاکید کرد که حماس «به راه مقاومت ادامه می دهد» (منظور او؛ ترور است)، و نیز تصریح کرد که اکثر توان مالی و تلاش حماس در غزه به بازسازی قدرت تحلیل رفته نظامی (پس از عملیات «سرب گداخته») معطوف است. 

دو – در این بخش، فرازهائی از سخنان خالد مشعل در این سخنرانی را مرور می کنیم (به نقل از وب سایت فلسطین الآن): 

الف – حماس هیچگاه اسرائیل را برسمیت نخواهد شناخت و راه «مقاومت» را ترک نخواهد کرد: «ما هرگز اسرائیل را مشروع ندانسته، آنرا برسمیت نمی شناسیم، و و هرگز روزی نخواهد آمد که از مقاومت دور شویم. ما به هر وجب از ارض فلسطین وفاداریم. هر سخنی دیگر صرفا در حد مانور سیاسی(1) است».

ب – از سرگیری ترور در یهودا و شومرون (کرانه باختری رود اردن): «گزینه انتفاضه جدید، امری دشوار است اما جهاد تا روز قیامت ادامه خواهد یافت. توقف مقاومت در کرانه باختری اجباری بوده نه اختیاری، و بازگرداندن مقاومت نیاز به زمان دارد زیرا شرائط در صحنه عمل تغییر کرده و هنوز شرائط برای تجدید مقاومت در کرانه باختری فراهم نشده است».

ج – طرح استقلال فلسطین در مرزهای سال 1967: خالد مشعل تاکید کرد که این امر که حماس برای تشکیل کشور فلسطین در مرزهای موقت ابراز آمادگی کرده بود، صرفا با این هدف بیان شد تا شرائط کار را برای حماس آسان کند و بهانه ها را از سر راه تعامل با حماس، از دست دیگران بگیرد. مشعل گفت دیدگاه سیاسی حماس این است که «پیمان های صلح اوسلو، مرده است»  و فلسطینی ها باید «برگ های قدرت» خود را تقویت کنند که «مقاومت» در صدر همه آنها قرار دارد. 

د - عمده توان نظامی حماس در غزه معطوف به بازسازی قدرت تحلیل رفته نظامی است: مشعل در این سخنرانی فاش کرده و گفت «آنچه که در ظاهر به چشم می آید، سخن گفتن از آشتی (میان حماس با فتح) است و یا گزارش هائی در باره باز سازی خانه های غزه؛ اما واقعیتی که در پرده می ماند این است که اکثر منابع مالی و تلاش ما متوجه مقاومت و آماده سازی های نظامی مان است...تاکید می کنیم که دلمشغولی ما حول مقاومت است».

بخش مهم سخنان خالد مشعل به عربی در سخنرانی دمشق 

ه – حماس، هر چند در تنگنای مالی است، اما به کمک های پولی در راه «مقاومت» نیاز دارد: خالد مشعل از احزاب عربی شرکت کننده در همآیش دمشق خواست که اعطای کمک مالی به حماس را شدت بخشند، و هر چند حماس در «تحریم» مالی قرار دارد اما آنرا برای «دور بعدی مقاومت» (منظور؛ ترور) آماده کنند. مشعل هشدار داد که نباید اعطای کمک مالی به حماس را به این امر مشروط کرد که نیروهای آن فورا اقدامات انتحاری را از سر گیرند، و استدلال کرد که «پول ها برای تهیه تدارکات جهت شدت بخشیدن به مقاومت هزینه می شود». 

درس عبرت ها

• سخنان خالد مشعل اولویت واقعی حماس را برملا می کند، و نشان می دهد که بازیابی و حتی تقویت توان نظامی حماس که در نبرد «سی و سه روزه» یا «سرب گداخته» بشدت آسیب دید، برای سران حماس اولویت نخست را دارد، و حماس همچنان برای ورود به دور جدید برنامه های نظامی- تروریستی علیه اسرائیل (زیر لوای «مقاومت») برنامه ریزی می کند. بدلیل این اولویت هاست که می توان دید که اکثر منابع مالی که به فلسطینی ها هدیه می شود و به نوار غزه می رسد (و از جمله پول هائی که از سوی موسسات خیریه عربی و بین المللی برای غزه ارسال می شود، و هدف از ارسال آن، کمک به مردم غزه است) از سوی حماس برای بازسازی توان نظامی نیروهایش هزینه می گردد و مردم عادی غزه از آن سهم چندانی نمی گیرند و به همین دلیل است که روند بازسازی خانه های غزه با آهنگی کند در جریان است.

• مشعل در این سخنرانی تاکید دارد که برای حماس، «مقاومت» یک گزینه استراتژیک باقی مانده که با توسل به آن باید «تا آخرین وجب اراضی اشغالی فلسطین را آزاد کرد»، و در چارچوب این «گزینه» است که مشعل تاکید دارد که حماس هیچگاه اسرائیل را برسمیت نخواهد شناخت و اگر با «راه حل موقتی» از طریق «کشور فلسطین در مرزهای سال 1967 موافقت کرده بود، صرفا ترفندی برنامه ریزی شده بوده تا بر انزوای سیاسی حماس در جهان غلبه شود.

_____________

• این سخنرانی خالد مشعل که ماهیت واقعی این سازمان را نشان می دهد، با لبخندهای ظاهری ماههای اخیر سران این سازمان خطاب به جهان غرب، در تضاد است(2).