حمله روز سوم اوت نيروی ارتش لبنان به نيروی ارتش اسرائيل که در 120 متری داخل خاک اسرائيل درحال کار بود

حمله روز سوم اوت نیروی ارتش لبنان به نیروی ارتش اسرائیل که در 120 متری داخل خاک اسرائیل درحال کار بود، احتمالا تنها از تصمیم فرمانده محلی شیعه لبنانی این نیروها ناشی شد و به ستاد فرماندهی ارتش لبنان مربوط نبوده است. اما این رخداد نیز تاثیر فضای ستیزه جویانه حاکم بر لبنان برای مقابله با اسرائیل را نشان می دهد. حزب الله تلاش کرد که در این درگیری، به عنوان عامل فعال جلوه گر نشود اما با هدف بازدارندگی، اسرائیل را با فرستادن پیام از زبان سخنگویان تلویحا تهدید کرد.  

اقدام ارتش اسرائیل در قطع درختان، که ظاهرا بهانه ای برای حمله ارتش لبنان به ارتش اسرائیل شد (عکس از الجزیره، سوم اوت 2010). عکس به خوبی نشان می دهد که دستگاه قطع درخت در خاک اسرائیل قرار دارد (در فاصله 120 متری شرق «خط آبی رنگ» میان مرز رسمی اسرائیل و لبنان).  بازوی این دستگاه به آن سوی حصاره سیمی در خاک خود اسرائیل وارد شده است. حصاره امنیتی تا مرز رسمی اسرائیل و لبنان 120 متر فاصله دارد	منطقه درگیری میان بخش اسرائیلی «میسگاو عام»  در نزدیکی حصاره سیمی در خاک اسرائیل

نگاه کلی

1.  روز سه شنبه سوم اوت 2010، هنگامی که نیروهای ارتش اسرائیل در حال کار برای قطع درختان درون خاک اسرائیل در نزدیکی مرز با لبنان بودند، با حمله مسلحانه نیروهای ارتش لبنان روبرو شدند. این آتشباری دو ساعت ادامه یافت. یونیفیل، سپاه صلحبانان ناظر سازمان ملل متحد که در منطقه مستقر است، تایید می کند که کار ارتش اسرائیل درون خاک خود این کشور بوده است. آتشباری با گشودن آتش از سوی سربازان ارتش لبنان  آغاز شد، که به کشته شدن سرهنگ دوره احتیاط، فرمانده نیروهای دوره احتیاط ارتش اسرائیل در این خطه و زخمی شدن شدید یک سروان دوره احتیاط ارتش اسرائیل انجامید. در پی وخیم شدن درگیری، آتشباری های دیگری نیز صورت گرفت. در طرف لبنانی سه سرباز ارتش لبنان و نیز یک شهروند (خبرنگار روزنامه لبنانی الاخبار) کشته شدند و شماری دیگر از غیرن ظامی های لبنانی زخمی گردیدند. (خبرنگار شبکه تلویزیونی المنار، وابسته به حزب الله لبنان نیز که در حال گزارش از درون منطقه آتشباری ها بود، زخمی شد).

2.  آتشباری که ارتش لبنان علیه نیروی ارتش اسرائیل انجام داد، پایمال شدن قطعنامه 1701 شورای امنیت(1) است. در این مرحله هنوز معلوم نیست که در چه سطحی در ارتش لبنان به گشودن این آتشباری تصمیم گرفته شد اما بنا به ارزیابی نهاد ما، فرماندهی عالی ارتش لبنان علاقه ای به (2)درگیری نظامی با ارتش اسرائیل ندارد. این فرض منطقی است که دستور به گشودن آتش از سوی فرماندهی بالای ارتش لبنان داده نشده ولی این رخداد، تحت تاثیر فضای ستیزه جویانه علیه اسرائیل که در ارتش لبنان حاکم شده است (و بویژه در تیپ های مستقر در جنوب لبنان) صورت گرفته است. رسانه های لبنانی در دامن زدن به این فضای ستیزه جویانه نقش دارند و آنرا نیز بازتاب می دهند.

3.  دولت لبنان این رخداد را اینگونه تعریف کرد که گویا ارتش اسرائیل متعرض به خاک لبنان شده است. دولت سوریه به حمایت از لبنان برخاست. حزب الله با قاطعیت به نکوهش «جنایت صهیونیستی» زبان گشود و بویژه لطمه زدن به خبرنگاران را محکوم کرد و آنرا «لطمه زدن به آزادی بیان» نامید (خبرگزاری لبنان، سوم اوت 2010).

4.  حسن نصرالله، دبیر کل حزب الله که از قبل اعلام کرده بود که آن شب یک سخنرانی به مناسبت پایان چهارمین سال از نبرد اسرائیل و حزب الله لبنان ایراد می کند، شدیدا به نکوهش اسرائیل به خاطر درگیری مسلحانه چند ساعت پیش در روز سوم اوت پرداخت. او در سخنرانی اش تاکید کرد  که حزب الله شکیبایی را رعایت کرده است و به ارتش لبنان امکان داده که خود ماجرا را مورد رسیدگی قرار دهد اما تهدید کرد که از این پس، هر جا که ارتش لبنان مورد حمله اسرائیل قرار گیرد، و حزب الله در نزدیکی آن مکان حضور داشته باشد، نیروهای «مقاومت» وارد عمل خواهند شد و به گفته او «مقاومت سکوت نخواهد کرد  و دیگر شکیبا نخواهد بود و دست اسرائیل را که به سوی لبنان دراز شود، قطع خواهد کرد...». نصرالله در این سخنرانی تلاش کرد که «یک معادله جدید» را با تهدید تلویحی اسرائیل مطرح کند که بازدارندگی علنی از سوی اسرائیل محسوب شود. در این نطق، نصرالله تلاش کرد تا با بهره گیری از این رخداد، حضور حزب الله در صحنه داخلی لبنان را دوباره «امری الزامی و حیاتی جهت دفاع از خاک و حامی ارتش لبنان» نشان دهد، و ادامه حیات حزب الله را مشروع جلوه گر سازد. نصرالله اقدامات ارتش لبنان را «دلآورانه» توصیف کرد و مدعی شد که با این حادثه «الگوی ملت-ارتش-مقاومت» با «خون نوشته شد» و تاکید کرد که حزب الله همواره خواهان چنین الگویی بوده است.

روند ماجراهای درگیری

5.   روز سوم اوت، حوالی ساعت 12 و بیست دقیقه ظهر، هنگامی که ارتش اسرائیل درون خاک اسرائیل در حال کار عادی برای قطع درخت ها و بوته های نزدیکی مرز برای داشتن رویت بهتر از رخدادهای احتمالی مرز بود، تک تیراندازانی از ارتش لبنان به سوی نیروهای اسرائیلی آتش گشودند. قطع درختان در پشت حصاره سیمی انجام می شد که از این محل تا مرز رسمی آبی رنگ(3) اسرائیل با لبنان هنوز 120 متر فاصله هست. نیروهای ارتش اسرائیل خط مرزی را رد نکرده بودند. این منطقه در نزدیکی منطقه اسرائیلی نشین «میسگاو عام» است و در آن سوی لبنان نیز، نزدیک ترین روستا، «العدسیه» نام دارد. آتشباری تک تیراندازان ارتش لبنانی درحالی انجام شد که خبرنگاران لبنانی نیز در همان محل حضور داشتند و مستقیم ماجرا را (حتی پیش از آنکه به صورت نبرد مسلحانه در آید، و از هنگامی که دستگاه اسرائیلی برای قطع درختان به محل رسیده بود)، گزارش می کردند. یکی از خبرنگاران، گزارشگر شبکه المنار حزب الله بود.

6.   آتش از فراز یکی از خانه های روستای «العدیسه» آغاز شد. همان آتش اولیه منجر به مرگ سرهنگ دوره احتیاط زنده یاد دوب هراری که فرمانده نیروی ذخیره اسرائیلی در این بخش بود، شد. فرمانده سروان دوره احتیاط تیپ اسرائیلی مستقر در منطقه نیز که در حال قطع کردن درختها بود، از ناحیه صورت بشدت زخمی شد. هر دو افسر کشته و زخمی شده، در طرف اسرائیلی مرز مستقر بودند و از فاصله ای دور بر کار قطع درختها که در حال انجام بود، نظارت می کردند.

7.  نیروی ارتش اسرائیل در پاسخگویی به این حمله خونین، با استفاده از سلاح سبک، و نیز آتش توپخانه و حمله بالگرد های جنگی به سوی مقرهای ارتش لبنان واکنش نشان داد. شماری از خودروهای ارتش لبنان آسیب دیدند. یکی از خمپاره های شلیک شده از سوی ارتش اسرائیل خطا رفت و به گروهی از غی رنظامی های مستقر در محل و از جمله دو خبرنگار اصابت کرد (خبرنگار روزنامه الاخبار که نزدیک به حزب الله است، کشته شد و گزارشگر شبکه المنار زخمی گردید).

8.  در حال پاسخگویی ارتش اسرائیل، درخواست هایی از ارتش لبنان واصل شد که خواهان قطع آتش به منظور خارج کردن مجروحین لبنانی از محل بود. ارتش اسرائیل با آتش بس موافقت کرد. اما نیم ساعت بعد، دوباره حملاتی با آر پی جی از سوی ارتش لبنان به سوی تانک اسرائیلی صورت گرفت. حمله با آر پی جی خطا رفت. تانک اسرائیلی مورد حمله قرار گرفته، به سوی محلی که از آنجا شلیک شده بود، واکنش نشان داد. پس از دو ساعت، طنین آتشباری ها کاملا خاموش شد.

منطقه آتشباری

سربازان ارتش لبنان در حال آتش به سوی ارتش اسرائیل

 (الجزیره، 3 اوت 2010)

موارد پیشین از حملات آتشباری ارتش لبنان به سوی ارتش اسرائیل

9.  شب میان هفتم تا هشتم فوریه 2007 نیز، هنگامی که ارتش اسرائیل در حال فعالیت برای شناسائی و کشف مین و بسته های تخریبی کارگزاری شده (احتمالا کارگزاری شده از سوی حزب الله) بود، ارتش لبنان با سلاح سبک و خودکار به سوی نیروهای اسرائیلی در نزدیکی محل مارون الراس آتشباری کرد. در این مورد، ارتش اسرائیل ناچار به عبور از جداره سیمی شده بود اما خط رسمی آبی رنگ مرزی میان اسرائیل و لبنان را رد نکرده بود و هنوز در حال عملیات در خاک خود اسرائیل محسوب می شد. در این مورد، نیروهای ارتش اسرائیل با سلاح خودروی زرهی به سوی ارتش لبنان واکنش نشان دادند که این امر موجب زخمی شدن شماری از نیروهای ارتش لبنان شد. 

یک مین کارگزاری شده از سوی لبنانی ها در که ظاهرا شبیه سنگ و صخره است اما یک بسته انفجاری است. این مین در منطقه حصاره سیمی تا خط رسمی دو کشور پنهان  و کارگزاری شده است (عکس از سخنگوی ارتش اسرائیل)	انفجار یکی از بسته های مین کارگزاری شده از سوی لبنانی ها در خاک اسرائیل و انفجار آن زیر نظارت ارتش اسرائیل (عکس از سخنگوی ارتش اسرائیل)

واکنش های اسرائیل در پی رخداد مسلحانه سوم اوت

10.  وزارت خارجه اسرائیل با صدور بیانیه ای تاکید کرد که از نظر اسرائیل آتشباری نیروهای ارتش لبنان به سوی ارتش اسرائیل پایمال کردن قطعنامه 1701 شورای امنیت است. اسرائیل رسما به شورای امنیت سازمان ملل متحد شکایت برد و تاکید کرد که این تعرض، ادامه سلسله تعرض های دیگر از سوی لبنان علیه اسرائیل در پایمال کردن مفاد قعطنامه 1701 شورای امنیت بوده است. اسرائیل در شکایت خود تاکید کرد که ادامه مجهز شدن حزب الله به ساز و برگ نظامی، مهمترین نقض قطعنامه است و روندی است که همچنان از سوی حزب الله دنبال می شود (سخنگوی ارتش اسرائیل، سوم اوت 2010).

11.  اهود باراک وزیر دفاع اسرائیل به دولت لبنان نسبت به ادامه تحریکاتی از این دست، هشدار داد و خواهان آن شد که دولت لبنان این امر را بررسی کند که چه عواملی موجب حمله روز سوم اوت شدند و چه کسی فرمان آتش اولیه را صادر کرد. نخست وزیر اسرائیل نیز پیام هشدار مشابهی داد. وزیر دفاع اسرائیل از یونیفیل، نیروهای ناظر وابسته به سازمان ملل متحد درخواست کرد که وظیفه خود را انجام دهند و گفت که باید تحقیق کنند که چه کسانی در ارتش لبنان موجب این تیراندازی شدند و نیز طبق اختیاراتی که نیروهای یونیفیل از سازمان ملل متحد گرفته اند، باید با قاطعیت از تکرار چنین حملاتی جلوگیری کنند و مانع از تحرکات فتنه انگیزانه از سوی ارتش لبنان در مرز با اسرائیل شوند. اهود باراک همچنین گفت که انتظار دارد که جامعه بین المللی این اقدام ارتش لبنان را محکوم کند (سخنگوی ارتش اسرائیل، سوم اوت 2010).

واکنش دولت لبنان

12.  بلند پایگان دولت لبنان (در واکنش های روز نخست ماجرا) مدعی بودند که اسرائیل به خاک لبنان تعرض کرده است و آنرا از دید خود «پایمال شدن قطعنامه 1701 شورای امنیت از سوی اسرائیل» نامیدند:

الف- سعد الدین الحریری نخست وزیر لبنان که همان روز با رئیس جمهوری و نیز فرمانده کل ارتش لبنان گفتگو کرد، با نکوهش اسرائیل بخاطر آنچه که وی «تعرض به حاکمیت لبنان» و «لطمه به سربازان ارتش لبنان و شهروندان لبنانی» نامید، از جامعه بین المللی خواست که «به اسرائیل فشار آورند تا تعرض به لبنان را پایان دهد» (خبرگزاری لبنان، سوم اوت 2010). 

ب – میشل سلیمان رئیس جمهوری لبنان که از سوی ژنرال ژان قهوه جی فرمانده ارتش لبنان در باره این رخدادها در جریان قرار گرفته بود، گفت که «باید در برابر تعرض به حاکمیت ایستادگی کرد» و نباید از عواقب چنین مقاومتی هراسان بود. او از وزیر خارجه لبنان علی الشامی از او خواست که با وزیران خارجه کشورهای دیگر و نهادهای بین المللی در باره این رخداد در تماس باشد (وبسایت «النشره»، سوم اوت 2010). (علی الشامی خود روز شنبه هفتم اوت نیز برای گفتگو با سران تهران وارد ایران شد. میشل سلیمان نیز هفتم اوت خود از مرز جنوب لبنان با اسرائیل دیدار کرد و به محل درگیری های روز سوم اوت رفت).

ج – علی الشامی وزیر خارجه لبنان با دعوت از سفیران پنج کشور عضو دائم شورای امنیت که در لبنان خدمت می کنند، و نیز با دعوت از مایکل ویلیامز فرستاده ویژه سازمان ملل متحد در امور لبنان، آنها را از دیدگاه دولت لبنان در باره این درگیری مسلحانه آگاه کرد. وزارت خارجه لبنان از سفیر لبنان در سازمان ملل نیز در خواست کرد که برگزاری یک نشست اضطراری شورای امنیت را طلب کند.

 واکنش حزب الله

13.  حسن نصرالله دبیر کل حزب الله در یک سخنرانی از مخفیگاه خود از طریق تلویزیون(نطقی که از قبل، برگزاری آن به مناسبت پایان چهارمین سال نبرد 33 روزه ارتش اسرائیل با حزب الله لبنان تعیین و اعلام شده بود) به طرزی گسترده به نبرد مسلحانه آن روز و بررسی فضای ملتهبی پرداخت که چند ساعت پیش از این سخنرانی در مرز لبنان و اسرائیل حاکم شده بود). حسن نصرالله در همان آغاز سخنرانی خود به رخدادهای همان روز اشاره کرد و اسرائیل را بعنوان عاملی «تجاوزگر» علیه لبنان جلوه داد و تلاش کرد که حزب الله را قوایی که برای کمک به ارتش لبنان و دفاع از حیثیت و آب و خاک لبنان بر پا شده، به تصویر بکشد.

14.  در ذیل به فرازهائی از نکاتی که حسن نصرالله در گفتار آن شب خود بیان کرد، اشاره می کنیم (گزارش مستقیم سخنرانی از شبکه المنار، سوم اوت 2010):

الف – نصرالله مدعی شد که «هر چند که نبرد تمام شده اما تعرض اسرائیل علیه لبنان بدون وقفه ادامه دارد و تعرض های پی در پی اسرائیل به حاکمیت لبنان نشانه دیگری از این خوی تجاوزگری اسرائیل علیه لبنان است». (به ادعای او، اسرائیل «دست کم هفت هزار مورد تخلف از پس از نبرد 33 روزه چهار سال پیش داشته است). او همچنین مدعی شد که شورای امنیت «اقدامی برای جلوگیری از این تعرض های اسرائیل انجام نداده است».

ب – به گفته حسن نصرالله، «نیروهای حزب الله ضمن همکاری کامل با ارتش ملی لبنان اقدام می کنند. از همان لحظه نخست عملیات ارتش لبنان، نیروهای "مقاومت" (حزب الله) وارد حالت آماده باش شدند و رخدادها را زیر نظر گرفتند اما در همین حال جانی شکیبایی را در پیش گرفته و به ارتش لبنان امکان دادند که خود ماجرای درگیری اش با ارتش اسرائیل را رسیدگی کند. فرماندهی حزب الله که در تماس با فرماندهان جنوب لبنان بود، به نیروهای حزب الله مستقر در جنوب فرمان داد که از هر گونه اقدامی در حال حاضر خودداری کنند و صبر پیشه نمایند. فرماندهان نیروهای حزب الله با فرماندهی ارتش لبنان نیز تماس گرفتند و اعلام کردند که حزب الله عامل وقوع این درگیری نبوده است اما نیروهای حزب الله در خدمت ارتش لبنان برای هر کمکی و در هر حالتی خواهند بود».

ج – حسن نصرالله همچنین در این سخنرانی افزوده و گفت که «هر چند که نیروهای حزب الله شکیبا بوده اند و دخالت نکرده اند اما از این پس در هر محلی که ارتش لبنان مورد تعرض قرار گیرد، و در آنجا نیروهای حزب الله حضور داشته باشند، "مقاومت" (چریک های حزب الله) وارد عمل خواهند شد. وی گفت که «پیام لبنان به این تجاوز این بود که هرگز در برابر هر تجاوزی حتی یک وجب از خاک کشور کوتاه نخواهد آمد و با تمام شجاعت در برابر آن خواهد ایستاد و لبنان از کسانی که تهدید به جنگ با این کشور می کنند،  نمی ترسد...حزب الله لبنان افسران و نظامیان ارتش را برادران حزب الله در معنای انسانی و نمادی از کرامت لبنانی ها  در معنای ملی می داند...مگر ممکن است که یک لبنانی که قدرت ایستادن در کنار ارتش را دارد، هنگامی که ارتش مورد حمله موشکی قرار می گیرد، بیکار بنیشیند...من با صراحت می گویم در هر مکانی که دشمن صهیونیستی به ارتش تجاوز کند و دست مقاومت به آن برسد، مقاومت کوتاه نخواهد آمد و دستی که برای تجاوز به ارتش دراز شود را قطع خواهد کرد...». 

هوادارن حزب الله لبنان در حال مشاهده سخنرانی حزب الله که با تلویزیون از مخفیگاه او انجام می شود و از صفحات بزرگ در اماکن عمومی اکران می شود

 (وبسایت «نهر.نت»، 3 اوت 2010).

15.  حسن نصرالله در طول این سخنرانی خود با تاکید چند باره بر اینکه حزب الله هیج نقشی در رخدادهای روز سوم اوت نداشته است، تلاش کرد تا از این حادثه برای مشروعیت بخشیدن به نیروی نظامی حزب الله و ادامه موجودیت آن بهره گیری کند. حسن نصرالله با تهدید تلویحی اسرائیل تلاش کرد که معادله بازدارندگی جدیدی در منطقه را بوجود آورد  و کوشید که حزب الله را یار و یاور و همکار ارتش ملی لبنان نشان دهد که برای حرمت لبنان تلاش می کند. از آنجا که حزب الله از احتمال معرفی شدن نیروهایش از سوی دادگاه جنائی بین المللی، ویژه پرونده قتل رفیق حریری نخست وزیر اسبق لبنان، عمیقا نگران است و نصرالله پیشتر نیز خود اعلام کرده بود که سعد حریری نخست وزیر کنونی لبنان و پسر رفیق حریری به آگاهی او رسانده است که این دادگاه حزب الله را متهم جنایت تشخیص داده است، لذا به باور نهاد اطلاعاتی ما، حزب الله می کوشد که خود و سازمانش را از هم اینک به نوعی از این اتهام سنگین خلاصی بخشد و هر چه بیشتر خود را لبنانی و فداکار در راه منافع ملی لبنان معرفی کند. این پیام حسن نصرالله بویژه از این نظر حائز اهمیت است که جامعه بین المللی از طریق قطعنامه 1701 شورای امنیت می خواهد که حزب الله سلاح خود را بر زمین نهد. حکم دادگاه جنائی بین المللی لاهه در مورد احتمال متهم معرفی کردن حزب الله به تلاش های این سازمان و نصرالله که سالها خواسته که این سازمان را بخش مهمی از سیاست و جامعه لبنان جلوه گر سازد، لطمه جدی خواهد زد.

16.  همانند هر رویداد دیگری از نوع درگیری مسلحانه روز سوم اوت، رسانه های وابسته به حزب الله لبنان از خود در طول ساعاتی که آتشباری سوم اوت در جریان بود و در ساعات پس از آن نیز فعالیت و تحرکات زیادی نشان دادند به گونه ای که گزارشگران و فیلمبرداران تلویزیون المنار نیز  در محل حاضر بودند و گزارش مستقیم می دادند.

گزارش رخدادهای سوم اوت حتی ازپیش از آغاز حمله، از تلویزیون المنار حزب الله لحظه به لحظه و مستقیم پخش می شد 

تلویزیون حزب الله مستقیم پخش می کند که دستگاه متعلق به ارتش اسرائیل برای قطع درختچه ها و بوته ها به محل می رسد. ظهر سوم اوت 2010.

تلویزیون حزب الله مستقیم پخش می کند که سربازان ارتش لبنان در حال کمین گیر ی از فراز خانه ای در روستای لبنانی «العدیسه» برای آغاز آتشباری به سوی ارتش اسرائیل هستند. مردی که با تی شرت سفید ایستاده است  درحال فیلمبرداری از رخدادهاست.

واکنش یونیفیل و سازمان ملل متحد

17.  میلوش استروگر، مشاور سیاسی فرماندهی یونیفیل، نیروهای صلحبان ناظر سازمان ملل متحد مستقر در جنوب لبنان، اعلام کرد که اقداماتی که ارتش اسرائیل روز سوم اوت در قطع درختچه ها و بوته ها انجام داده بود در خاک خود اسرائیل انجام می شد و اسرائیل انجام این اقدامات را از قبل با یونیفیل و با ارتش لبنان همآهنگ کرده بود. این مقام سازمان ملل گفت که نیروهای یونیفیل همچنان به تحقیق همه جزئیات ماجرا ادامه می دهند و تیم فنی یونیفیل برای اندازه گیری زمین و فاصله درخت با خط رسمی مرزی اسرائیل و لبنان به محل اعزام می شود (از مصاحبه او با رادیوی ارتش اسرائیل، چهارم اوت 2010). پس از مدتی کوتاه از سخنان این مقام سازمان ملل متحد، نارش بات (Naresh Bhat),، سخنگوی یونیفیل تایید کرد که درختی که ارتش اسرائیل فردای روز نبرد مسلحانه آنرا قطع کرد، در خاک اسرائیل قرار داشته است (خبرگزاری آسوشیتدپرس، چهارم اوت 2010). نارش بات تایید کرد که سربازان ارتش اسرائیل تنها در بخش اسرائیلی و قبل از «خط مرزی آبی رنگ که مرز رسمی اسرائیل و لبنان طبق تاییدسازمان ملل متحد است» فعالیت کرده اند (خبرگزاری رویترز، چهارم اوت 2010).

18.  در پایان نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد که بنا به درخواست سفیر لبنان برای بررسی این رخداد مسلحانه مرزی تشکیل شده بود، ویتالی چورکین سفیر روسیه در سازمان ملل (که در ماه اوت ریاست نوبتی شورای امنیت را در دست دارد) گفت که اعضای شورای امنیت از این حادثه که موجب کشته شدن افرادی در دو سوی مرز شده، «عمیقا نگران» شده اند. شورای امنیت از اسرائیل و لبنان خواست که «شکیبایی از خود نشان دهند و بیشترین پایبندی عملی را به قطعنامه 1701 ثابت کنند و با رعایت ادامه آتش بس مانع از تکرار حادثه وخیم دیگری در طول مرز آبی رنگ رسمی دو کشور شوند». در طول این نشست شورای امنیت، معاون دبیر کل سازمان ملل متحد در امور نیروهای صلحبان سازمان ملل از متهم کردن مستقیم یکی از دو طرف به ایجاد درگیری خودداری کرد و به صرف دادن گزارش ماوقع بسنده نمود.