روزنامه اوپوزيسيون ترکيه با انتقاد شديد از برنامه ريزی و عملکرد مسوولان اعزام کشتی ترکيه ای ماوی مرمره به غزه

روزنامه اوپوزیسیون ترکیه با انتقاد شدید از برنامه ریزی و عملکرد مسوولان اعزام کشتی ترکیه ای ماوی مرمره به غزه، با استناد به نظرات یک حقوقدان ترک کارشناس قوانین بین المللی می نویسد که "حتی اگر واکنش اسرائیل مغایر با قوانین بین المللی بوده، اما مسوولان ترکیه نیز با فرستادن کشتی قوانین بین المللی را زیر پا نهاده اند و به اقدام اسرائیل در تسلط تکاورانش بر کشتی مشروعیت بخشیدند 

روزنامه «ایلک کورشون»، متعلق به اوپوزیسیون  ترکیه که اظهارات «رشاط (رشاد) وولکان»، حقوقدان بین المللی درآن منتشر شده است (ششم ژوئن 2010)

نگاه کلی

1.       روزنامه های ترکیه (بویژه از جناح اوپوزیسیون آن کشور که با سیاست های دولت اسلامگرای رجب طیب اردوغان، رهبر حزب «عدالت و توسعه» مخالف هستند) به تازگی مقالات و نظراتی را منتشر می کنند که عملکرد و برنامه ریزی های افراد و نهادهای ترکیه ای مرتبط با ماجرای جنجالی کشتی ترکیه ای ماوی مرمره را به طور جدی مورد تردید قرار داده و تاکید دارند که دست اندرکاران اعزام کشتی ممکن است که بر خلاف قوانین دریانوردی بین المللی رفتار کرده اند. (کشتی ماوی مرمره یکی از شش کشتی بود که همراه با «کاروان آزادی غزه» ماه مه امسال اصرار در پهلو گرفتن در بندر غزه را داشت. کشتی ماوی مرمره از سوی نهاد اسلامی خیریه ترکیه به نام «اینسانی یاردیم وقفی» که با دولت رجب طیب اردوغان ارتباطات نزدیک و گسترده ای دارد، اعزام شده بود و صدها سرنشین اهل ترکیه و کشورهای دیگر بروی عرشه آن بودند. پنج کشتی دیگر کاروان دریایی با در پیش گرفتن رفتار مسالمت جویانه به نیروی دریایی اسرائیل امکان دادند که کشتی ها را بررسی کنند اما کشتی ماوی مرمره مقاومت خشونت جویانه ای از خود نشان می داد. هنگامی که کشتی ماوی مرمره در شب میان سی ام مه به سی و یکم مه از اجابت دستور نیروی دریایی ارتش اسرائیل خودداری کرد و حاضر به بررسی مسالمت جویانه آن از سوی تکاوران دریایی ارتش اسرائیل نبود، و درپی تداوم حرکات خشونت انگیزانه شماری از سرنشینان کشتی که از قبل برای این حرکت تعرضی آماده شده بودند، تکاوران دریایی اسرائیلی بروی عرشه کشتی پیاده شدند اما در آنجا نیز مورد حملات جدی این گروه از خشونت طلبان قرار گرفتند. در آن رخدادهای بامداد روز سی و یکم مه، نه نفر از شهروندان ترک که همگی از فعالان سازمان های ترور اسلامی بودند، کشته شدند و چهل و هشت نفر دیگر، شامل شماری از تکاوران اسرائیلی زخمی شدند. این ماجرا انتقادها و تظاهرات زیادی را در ترکیه و سراسر جهان علیه اسرائیل بوجود آورد زیرا خشونت طلبان، خود را «امداد رسانان مسالمت جو» معرفی می کردند. اما در هفته هایی که از این ماجرا سپری شده است، ابعاد همکاری های سازمان «اینسانی یاردیم وقفی» با گروههای تروریستی و بویژه حماس روشن شده است).  

2.       روزنامه «ایلک کورشون»(1)، چاپ ترکیه ، در ششم ژوئن 2010 در مقاله ای به قلم دنیز سوم Deniz Som به بررسی ماجرای کشتی ترکیه ای ماوی مرمره پرداخته است. این مقاله ماجرا را از منظر امور حقوقی و قوانین بین المللی دریایی و دریانوردی و امور مناطق جنگی بررسی کرده است. این مقاله به سخنان «رشاط (رشاد) وولکان» (Resat Volkan) استاد حقوق بین الملل در دانشکده حقوق، وابسته به دانشگاه مرمره ترکیه استناد کرده است. او گفته است که واکنش اسرائیل با قوانین بین المللی دریانوردی همخوانی ندارد اما در همین حال تاکید کرده است که مجموعه برنامه ریزی ها و عملکرد دست اندرکاران فرستادن کشتی ماوی مرمره از آغاز تا آخر نیز نادرست بوده است و با قوانین بین المللی بویژه قوانین دریانوردی جهانی در تضاد است و این امر ممکن است اقدام اسرائیل را در دادن ماموریت به تکاورانش برای تسلط بر کشتی ماوی مرمره مشروع کرده باشد. او گفته است که «ماجراهای کشتی ماوی مرمره موجب هرج و مرج در خاورمیانه شد». (روزنامه «ایلک کورشون» عمدتا دیدگاههای اوپوزیسیون آن کشور را بازتاب می دهد و  ناشر افکار حزب «مردم» ترکیه (CHP) است که حزبی هوادار جدائی دین از امور دولت است و همواره با دیدگاههای حزب «عدالت و توسعه» (AKP) به رهبری رجب طیب اردوغان مخالفت کرده است). 

 3.       همچنین در مقاله ای جداگانه (به تاریخ چهارم ژوئن 2010) در روزنامه دیگر ترکیه «آکشام» (AKSAM) ، یک روزنامه نگار ترکیه به نام «سیگدم توکر» (CIGDEM TOKER) با استناد به اظهارات حکمت سامی تورک، وزیر پیشین دادگستری که کارشناس حقوق بین المللی نیز هست، عملکرد دولت ترکیه و برنامه ریزان فرستادن کشتی ماوی مرمره را به باد انتقاد گرفته است. وزیر پیشین دادگستری ترکیه تاکید کرده است که اعزام کنندگان کشتی مجوزهای لازم را از دولت ترکیه برای این حرکت دریائی درخواست نکرده بودند و اسناد قانونی لازم را برای ورود به آبهای بین المللی از ناحیه دولت ترکیه نگرفتند، اما خود او گفته است که بدلیل شمار زیاد سرنشینان در کشتی، دولت ترکیه می بایست حرکت کشتی را منع می کرد. حکمت سامی تورک گفته است که برنامه ریزان کشتی با این آگاهی که ممکن است که ترکیه با فرستادن کشتی با آن وضعیت و شمار زیاد مسافران مخالفت کند، به کشور «کومور» (که حکومت آن رسما «جمهوری اسلامی کومور» نامیده می شود) مراجعه کرده و از آن مملکت درخواست مجوز کرده بودند زیرا بنا به تایید وی نیز، سیاست های «کومور» در مورد حرکت کشتی ها چندان سخت گیرانه نیست و با پرداخت پول، می توان هر مجوزی را به آسانی از دولت کومور بدست آورد. 

لوگوی روزنامه ترکی «آکشام»

4.       افزایش انتقادها در کشور ترکیه نسبت به عملکرد برنامه ریزان فرستادن کشتی ماوی مرمره به سوی غزه و حمایت کامل دولت ترکیه از طراحان این اقدام درحالی است که یک کمیته تحقیق نیز از سوی بان گی مون، دبیر کل سازمان ملل متحد و  همچنین کمیسیون تحقیق جداگانه ای از سوی شورای حقوق بشر سازمان ملل برای بررسی رخدادهای کشتی ماوی مرمره بر پا شده است. لذا افزایش انتقادهای داخلی در ترکیه نظر به قریب بودن آغاز به کار کمیسیون های تحقیق وابسته به سازمان ملل در مورد ماجراهای آن کشتی اهمیت خاصی دارد.  شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد (که مقر آن در ژنو سوئیس است و در موارد بسیاری علیه اسرائیل رای داده و گزارش «گلدستون» این شورا علیه اسرائیل نیز همچنان پا بر جاست) روز بیست و سوم ژوئیه 2010 اعلام کرد که کمیسیونی را برای بررسی ماجرای کشتی ماوی مرمره تعیین کرده است تا «نقض قوانین بین المللی، بویژه مفاد حقوق بین المللی و جهانشمول حقوق بشر را از سوی اسرائیل به هنگام تسلط نیروی دریائی اسرائیلی بر کشتی امداد رسانی ماوی مرمره به غزه و میزان پایمال شدن حقوق انسانی پس از این تسلط» را بررسی کند. شورای حقوق بشر سازمان ملل تعیین کرده است که دزموند دا-سیلوا که پیشتر دادستان سازمان ملل در پرونده جنایات سیرالئون بوده است در صدر شورا قرار گیرد. قاضی کارل هادسون- فیلیپس از ترینیداد و توباگو که پیشتر قاضی دادگاه جنائی بین المللی بوده، و نیز خانم ماری شانیت دایریام که اهل مالزی است، دو عضو دیگر کمیسیون تعیین شده از سوی شورای حقوق بشر سازمان ملل هستند (وبسایت شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، بیست و ششم ژوئیه 2010).

رئوس مقاله روزنامه ترکیه ای «ایلک کورشون»

5.       در ذیل نکاتی مهم از مقاله نوشته «رشاط (رشاد) وولکان» در روزنامه ترکیه ای «ایلک کورشون» آورده می شود:

الف - «بر اساس مفاد منشور سازمان ملل متحد در رابطه با قوانین دریایی بین المللی، کشتی هایی که در آبهای بین المللی حرکت می کنند، بر سه نوع تقسیم می شوند: کشتی های جنگی، کشتی هایی که در اختیار یک کشور قرار دارند و کشتی های تجاری. کشتی ماوی مرمره شامل هیچیک از این تعاریف و دسته بندی ها نمی شود و خود را «کشتی امدادرسانی» توصیف کرده بود. (اما پرسش در اینجاست:) چه کسی این عنوان را به این کشتی داده است؟ (زیرا معلوم شده که) حتی نیروی رسمی صلحبانان سازمان ملل متحد در تلاش های خود برای بدست آوردن مجوزی با عنوان «امدادرسانی» ناکام مانده و لذا چنین تعریفی هنوز برای نیروهای سازمان ملل نیز وجود رسمی ندارد.

ب – بر اساس قوانین دریائی بین المللی هنگامی که شک و تردید بوجود آید که یک کشتی بدون تعلق به ملیت و کشوری خاص در حال حرکت در آبهای دریائی بین المللی است، حتی در ایام صلح نیز، اقدام به تسلط بر اکشتی مشکوک، امری مشروع است. هنگامی که یک کشتی دو پرچم از دو ملیت جداگانه یا بیشتر را بر فراز عرشه خود به اهتزاز در می آورد و این اقدام را برای بهره گیری به سود منافع خاص خود انجام می دهد – حتی اگر ادعا کند که بخاطر دو پرچم یا چند پرچم نمی تواند خود را تنها متعلق به یکی از ملیت ها معرفی و توصیف کند- باز در این وضعیت نیز قوانین بین المللی دریائی حالت این کشتی را مانند کشتی بدون ملیت می داند. کشتی «ماوی مرمره» پرچم جزیره «کومور» را به اهتزاز در آورده بود اما (در عمل و به صورت دو فاکتو) زیر پرچم ترکیه حرکت می کرد. این وضعیت دوگانه برای اینکه نیروهای کشور اسرائیل بر کشتی مسلط شوند، و توسل به زورشان برای غلبه بر کشتی را کاملا مشروع کرده است».

ج‌-      طبق قوانین بین المللی، «منطقه باریکه غزه، چه به حق چه به ناحق، منطقه جنگی زیر سلطه اسرائیل تعریف شده است. لذا کشتی یا کشتی هایی که صریحا اعلام می کنند و اصرار دارند که حتما به این "منطقه جنگی" بروند، موظف هستند که قوانین جنگی را رعایت کنند زیرا آگاهانه خود را مشمول کشتی های اعزامی به سوی منطقه جنگی می کنند.  این کشتی ها باید قوانین جنگی بین المللی را محترم بشمارند، و خود را برای مقابله مشروع از سوی طرف (مقابل) در این جنگ آماده کرده باشند (و این وضعیت به نیروی مقابل امکان می دهد که) برای تسلط بر کشتی که می خواهد وارد منطقه جنگی او شود، مسلط شود حتی اگر کشتی هنوز در محدوده آبهای بین المللی  باشد و  هنوز به ساحل آن کشور یا منطقه جنگی مشخص وارد نشده باشد». 

د‌-       «ترکیه هیچ حق و اختیار مشروع و قانونی ندارد که سر خود پرچم "جمهوری اسلامی کومور" را بر فراز کشتی های ترکیه ای به اهتزاز در آورد. هر چند که ترکیه می تواند ادعا کند که شهروندانش در اقدام خصمانه نیروهای یک کشور دیگر آسیب دیده اند و بخواهد که تلاش کند تا شاید مسوولان این تعرض را به دادگاه ترکیه بیآورد تا آنها را بر اساس قوانین ترکیه محاکمه کند اما هنگامی که فرماندهان و مسوولان نیروهای کشور اسرائیل "این تعرض" را از طریق ورود به خاک ترکیه انجام نداده اند، و خود وارد ترکیه نشده اند، نمی توان که آنها را محاکمه و محکوم کرد. از دیگر سو نیز، بر اساس قوانین و حقوق بین المللی نمی توان به خاطر اقدامات و گامهای کشورهای دیگر جهت حفظ تسلط خود بر سرزمین های شان، در دادگاه کشوری دیگر پرونده قضائی گشود و آنها را به محاکمه کشاند. درصورتی که امکان مراجعه به دیوان بین المللی لاهه وجود داشته باشد، این امر تنها ضمن تفاهم طرف های یک نزاع امکان پذیر است  و جائی برای ارائه شکوائیه یک جانبه به این دیوان وجود ندارد».

ه – «در قوانین و احکام محاکم بین المللی، کشتن شهروندان به طور کامل ممنوع نشده است(2)».

و – «سازمان حماس بر اساس اسناد بین المللی که ترکیه نیز آن را امضا کرده و به آن متعهد شده است، گروه تروریستی شناخته می شود».

6.       نویسنده مقاله روزنامه «ایلک کورشون» این گفتار را با بیان انتقاد شدید از رجب طیب اردوغان، نخست وزیر ترکیه به پایان برده و به کنایه و طعنه تلخ او را «سلطان فاتح رجب مغرور و متکبر» نامیده است. (اشاره به «سلطان فاتح» به سلطان محمد دوم، سلطان امپراطوری عثمانی است که محبوب ترک ها بود. قسطنطنیه (کنستانتینوپولوس یا استانبول امروزی) در زمان سلطان محمد دوم از سلطه بیزانس بیرون کشیده شد و و به زیر سیطره عثمانی ها درآمد و یکی از دلائل محبوبیت سلطان محمد دوم در میان ترک ها نیز همین فتح بزرگ او بود). نویسنده مقاله «ایلک کورشون» نوشته است: «پیش از آنکه سلطان رجب فاتح متکبر ترکیه را به کام ماجراجویی های خاورمیانه ای بکشاند، بهتر است که از  قوانین بین المللی و حقایق واقعی جهان آگاهی درستی داشته باشد».

ضمیمه

متن اصلی مقاله به زبان ترکی

«هرج و مرج»

Kaos

 
Deniz Som

6 Haziran 2010

MARMARA Üniversitesi Hukuk Fakültesi Uluslararası Hukuk Anabilim Dalı öğretim elemanı Reşat Volkan Günel Mavi Marmara gemisinin Ortadoğu’da yarattığı kaosu değerlendiriyor:

1) Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi’ne göre genel olarak üç tip gemi vardır; savaş gemisi, kamu hizmetine tahsis edilmiş devlet gemisi; ticari gemi. Mavi Marmara gemisi hiçbir tipe girmemektedir. İnsani yardım gemisi deniliyor. Bu hakkı ona kim vermiştir? BM Barış Gücü bile yardım sevklerinde devletlerden yetki almak için boşuna mı uğraşmaktadır?

2) Deniz Hukuku Sözleşmesi’ne göre geminin tabiiyetsiz olduğundan şüpheleniliyorsa barış zamanında dahi gemiye ziyaret hakkı doğar ve iki veya daha fazla devletin bayrağı altında seyreden ve bunları işine geldiği gibi kullanan bir gemi, bu tabiiyetlerden hiçbirini diğer devletlere karşı ileri süremez ve tabiiyetsiz bir gemi gibi işlem görür. Mavi Marmara Komor bandıralı ama Türk bayrağı çekmiş bir gemidir. Bu hileli durum İsrail’in gemiye çıkması için haklı bir sebep yaratır.

3) Haklı veya haksız, Gazze bölgesi fiilen İsrail devletinin kontrolünde bir savaş bölgesidir. Savaş bölgesine yönelen ve açıkça rotasını buraya kıran bir gemiye uluslararası sular da olsa, savaş hukukuna göre savaşan taraflar müdahalede bulunabilir.

4) Komor İslam Cumhuriyeti bayraklı Mavi Marmara üzerinde Türkiye’nin yetkisi yoktur. Türkiye, olaylarda vatandaşına karşı suç işlendiği iddiası ile Türk Ceza Kanunu’na göre sorumluların şahsı hakkında Türk mahkemelerinde yargılamaya gidebilir. Ancak sorumlu İsrail askerleri Türkiye’ye gelmediği sürece böylesi bir ceza yargılaması somut bir sonuç ifade etmez. Diğer yandan, devletler hukukuna göre devletlerin egemenlik amacı ile yaptığı fiillerden ötürü hiçbir devlet yabancı bir mahkemede yargılanamaz. Uluslararası Adalet Divanı’na gitmek ise her iki tarafın rızası ile kullanılabilecek bir seçenektir, şikâyet mercii değildir.

5) Savaş hukukunda sivilleri öldürmek kesinlikle yasaktır diye bir hüküm yoktur.

6) Hamas, Türkiye’nin da altına imza koyduğu uluslararası belgelere göre bir terör örgütüdür.

Dalkavukları Fatih Sultan Recep’i umarız dünya gerçekleri konusunda dürüstçe bilgilendirir de Türkiye Ortadoğu bataklığına sürüklenmez!

Vatanı savunmak suç olmuşsa eğer…

ERGENEKON dalgasında avukatlara karşı düzenlenen son gözaltı ve gözdağı operasyonu sayesinde Silivri ve Hasdal toplama kamplarındaki “sanıklar”ın suçlarının ne olduğunun iyice anlaşıldığı söylüyor Hilmi Kayıhan.

“Ortak suçları ülkemizi savunmak, ülkemize saldırmak değil. Suçları, Türkiye’nin birliğini ve bütünlüğünü, hukukun üstünlüğünü ve Atatürk’ü ve Atatürk’ün kurduğu Cumhuriyeti savunmak; milletin egemenliğini, ülkenin bağımsızlığını, namusumuzu ve bayrağımızı savunmak. Kalemini ve silahını Büyük Ortadoğu Projesi’nin emrine vererek ülkesinin parçalanmasına yardım ve yataklık etmek değil suçları, vatanını ölümüne savunmak. Atatürk’ü savunmak suç, saldırmak değil; teröriste karşı ülkesini savunmak suç, ülkeye saldırmak değil.

Sözün özü; toplama kamplarındakilerin suçu vatanı savunmak! Ulusalcılığın suç kapsamına alındığı yerde vatanı savunmak tabii ki suç olacaktır. Vatanı savunmak suç olmuşsa vatana saldıranlar iktidar olmuş demek midir? Askeri darbelerde bile bu denli zorbalık ve hukuk rezaleti görmedik. Söylemedi demeyin, en iyi savunmanın saldırı olduğunu gösteren işaretler fazlasıyla kendini göstermeye başladı!”

Führer

Faruk Yıldız: “Führerlik yolunda bir adım daha: Yurtta savaş, dünyada savaş!”

Dilsiz

Mustafa Pınar: “Gazze için esip gürleyen Recep, KKTC’ye ambargoyu neden bir gün bile dillendirmez!”

Simit

Gülfatma Carlık: “Recep, ‘Yok öyle 25 kuruşa simit’ demiş. Yok, tabii; Recep zam yaptı!”

Yevmiyeci

Zekai Buluç: “Sürekli ağlayan serbülent, Osmanlı’da zengin cenazesinde ağlaması için parayla tutulan yevmiyecilere benziyor!”

Google’a da sansür geldi:

Arap Birliği kriteridir!

Nazi Almanyası’nda papaz Martin Niemöller’in günlüğünden: “Önce sosyalistleri topladılar, sesimi çıkarmadım; çünkü ben sosyalist değildim. Sonra sendikacıları topladılar, sesimi çıkarmadım; çünkü sendikacı değildim. Sonra Yahudileri topladılar, sesimi çıkarmadım; çünkü Yahudi değildim. Sonra beni almaya geldiler; benim için sesini çıkaracak kimse kalmamıştı.”