اخبار ترور و نزاع اسرائيلی- فلسطينی (27 ژوئيه تا سوم اوت 2010، برابر با پنجم تا دوازدهم مرداد 1389)

درمحل اصابت راکت گراد پرتاب شده از غزه به سوی بندراشکلون، یک حفره در کنار یک ساختمان مسکونی ایجاد شده است. عکس از وبسایت روزنامه «معریو». عکاس: آدی ییسرائیل،  30 ژوئیه 2010)	آسیب وارده به یک اتومبیل در بندر اردنی «عقبه» از اصابت راکتی که از شبه جزیره سینای مصر شلیک شده بود (تلویزیون مصر، 2 اوت 2010)

رئوس گزارش

•  حملات راکتی که این هفته علیه اسرائیل و اردن از مبدا شبه جزیره سینای در خاک مصر صورت گرفت، بندر اسرائیلی ایلات و  بندر اردنی عقبه را هدف قرار داد. دو روز پیش از آن نیز حمله ای با راکت «گراد» از غزه به سوی بندر اسرائیلی اشکلون انجام شده بود. سپس، حمله ای دیگر نیز با راکت به سوی جنوب اسرائیل صورت گرفت. بر اثر اصابت راکت «گراد» به خاک اردن، یک شهروند اردنی کشته و پنج تن دیگر در آن کشور زخمی شدند. در حمله راکتی 122 میلی متری به بندر اشکلون نیز یک بانوی ساکن محل دچار حمله قلبی خفیف شد و به بیمارستان انتقال یافت. در پی حمله به اشکلون و سپس در حمله راکتی روز پس از آن به جنوب اسرائیل، نیروی هوائی ارتش اسرائیل شماری از هدف های وابسته به تروریست ها را در باریکه غزه بمباران کرد. 

•  «کمیته پیگیری طرح صلح عربی» ، وابسته به اتحادیه عرب با تشکیل نشستی در قاهره دست محمود عباس (ابومازن) را برای وارد شدن تشکیلات خودگردان فلسطینی به مسیر مذاکرات مستقیم با اسرائیل باز گذاشت و تعیین کرد که محمود عباس، رئیس تشکیلات فلسطینی هنگامی که اراده کند، می تواند پس از چهار ماه گفت و گوهای غیر مستقیم، مذاکرات مستقیم را با اسرائیل آغاز کند. محمود عباس و سایر بلندپایگان تشکیلات فلسطینی با استقبال از تصمیم اتحادیه عرب، تاکید کردند که مذاکرات مستقیم را هنگامی آغاز می کنند که «ضمانت های لازم» را برای تعیین مرزهای سال 1967 بعنوان مرزهای کشور مستقل فلسطین دریافت کنند و این ضمانت ها همچنین به آنها اطمینان دهد که اسرائیل همه ساخت و سازها در شرق اورشلیم و کرانه باختری را کاملا متوقف می کند و خانه سازی بیشتری انجام نمی دهد.

مهم ترین رخدادها در جنوب اسرائیل، باریکه غزه و کرانه باختری رود اردن

شبه جزیره سینای و باریکه غزه

حملات راکتی به سوی بندر اسرائیلی ایلات

• ساعت هفت و چهل و پنج دقیقه بامداد روز دوم اوت، شش فروند راکت از شبه جزیره ی سینای با هدف حمله به جنوب اسرائیل شلیک شد. به نظر می رسد که راکت ها 122 میلیمتری بودند. دو فروند از راکت ها در شهر ایلات فرود آمد، که یکی از آنها به درون انبار آب در شمال شهر ایلات اصابت کرد. محل اصابت راکت دوم پس از مدت ها جستجو هنوز بدست نیآمده است. حملات راکتی به اسرائیل هیچگونه تلفات و جراحاتی نداشت (سخنگوی ارتش اسرائیل، دوم اوت 2010). از چهار فروند راکت که به خاک اردن اصابت کرد، دو فروند از راکت ها در برابر ورودی هتل اینترکنتیننتال در بندر تفریحی «عقبه» اردن به زمین نشست. یک شهروند اردنی که شدیدا زخمی شده بود، پس از ساعاتی جان داد و پنج نفر دیگر در اردن زخمی شدند. یکی از راکت های رسیده به اردن به درون آب های دریای سرخ فرو رفت. هنوز با اطمینان قطعی نمی توان گفت که چه سازمان یا تشکلی عامل این حملات راکتی بوده است.  

• علی الایاذ، وزیر تبلیغات و اطلاع رسانی اردن با صدور بیانیه ای، ضمن تقبیح این حملات راکتی، گفت که حمله از خاک اردن صورت نگرفته است و عواملی خارج از اردن عامل این تعرض هستند و تاکید کرد که کشور اردن در حال بررسی این رخداد است (خبرگزاری اردن، دوم اوت 2010). کشور اردن در روز سوم اوت تاکید کرد که اطمینان یافته که راکت ها از شبه جزیره سینای در مصر شلیک شده اند.  

• حکومت مصر مدعی شده است که حملات راکتی از خاک آن کشور صورت نگرفته است و کسی از شبه جزیره ی سینای راکتی شلیک نکرده است (آسوشیتدپرس، دوم اوت 2010، وبسایت «النهار»، دوم اوت 2010). در همین حال، مصر «حالت فوق العاده» در سینای برقرار کرد که بر اساس آن ورودی ها و خروجی های منطقه بسته شده ، و بویژه گذرگاه مرزی مصری با باریکه غزه در منطقه الرفح زیر کنترل و نظارت بیشتری قرار گرفت و بر شمار پست های کنترل جاده ای برای نظارت و کنترل افراد افزوده شد. نیروهای امنیتی مصر به جستجو پرداختند تا بررسی کنند که آیا افرادی از منطقه، «تابا» و «راس النقب» در خاک مصر به اسرائیل حمله راکتی انجام داده اند یا خیر (وبسایت «الحقیقه الدولیه» ، دوم اوت 2010).    

• این دومین بار در طول سال 2010  است که از شبه جزیره ی سینای، حمله راکتی به سوی بندر اسرائیلی ایلات انجام می شود. روز بیست و دوم آوریل 2010 نیز حملاتی راکتی صورت گرفت که همزمان یکی از راکت ها نیز  آن روز در بندر عقبه اردن فرود آمده بود. بعد از دو روز غواصان نیروی دریائی ارتش اسرائیل بقایای یک راکت 122 میلی متری را از آبهای ساحلی دریای سرخ اسرائیل بیرون کشیده بودند.

حملات راکتی از باریکه غزه

• این هفته دو مورد حمله راکتی نیز از باریکه غزه به سوی مناطق مسکونی جنوب اسرائیل صورت گرفت، که بقایای این راکت ها بدست آمد:

• در حمله راکتی روز سی ام ژوئیه به بندر اشکلون یک زن ساکن شهر دچار حمله قلبی ضعیف شد. در این حمله یک فروند راکت 122 میلی متری که ساخت صنایع نظامی کشورهاست، مورد استفاده قرار گرفته بود. راکت از نوع روسی «گراد» بود. اسرائیل در واکنش به این حمله، به شورای امنیت سازمان ملل متحد، و نیز به کمیسر شورای حقوق بشر سازمان ملل مستقر در ژنو سوئیس شکایت کرد (بیانیه وزارت خارجه اسرائیل، سی ام ژوئیه 2010). در شش ماه گذشته این نخستین راکت ساخت صنایع نظامی یک کشور بود که از باریکه غزه به سوی جنوب اسرائیل شلیک می شد. «کمیته های مقاومت مردمی» فلسطین با پذیرش مسئولیت این حمله راکتی خود را عامل آن دانستند (خبرگزاری «سینای»، سی ام ژوئیه 2010). اما در درستی این پذیرش مسئولیت هنوز جای تردید وجود دارد و نمی توان ادعای آنها را به سهولت قبول کرد. این حمله راکتی در کنار یک ساختمان مسکونی بلند در مرکز بندر اشکلون فرود آمد و خسارات عمده ای نداشت اما یک زن از ساکنان محل دچار حملۀ خفیف قلبی شد. 

خسارت وارده به یک اتومبیل مردم اسرائیلی بر اثر حمله راکتی گراد که به بندر اشکلون اصابت کرده بود

(عکس از وبسایت روزنامه «معریو». عکاس: آدی ییسرائیل، 30 ژوئیه 2010). 

• روز سی و یکم ژوئیه نیز یک فروند راکت کوتاه برد دیگر که از باریکه غزه شلیک شده بود، در کنار یک ساختمان امور آموزشی در یکی از شوراهای منطقه «نگب» فرود آمد که تلفات و جراحات انسانی نداشت اما به این ساختمان خسارت جدی وارد کرد. تشکلی که خود را «یگانهای جهادی ویژه الله» نامیده، مسئولیت حمله راکتی در این روز را برعهده گرفت (خبرگزاری «معان»، سی و یکم ژوئیه 2010).

راست: بقایای راکت پرتاب شده. چپ: خسارت وارده به ساختمان در حمله راکتی به شورای شهر در نزدیکی «نگب»

(عکاس هر دو عکس: «ذئب ترختمن»، 31 ژوئیه 2010)

حملات راکتی و خمپاره ای به سوی آبادی های اسرائیلی در صحرای «نگب غربی» (جنوب اسرائیل)(1)

حملات راکتی در سال 2010 در نمودار ماهانه*

* دراین نمودار نیز، راکت ها ئی که تنها به اسرائیل اصابت کرده، به حساب آمده است و راکت هائی که در خاک خود غزه فرود آمده، محاسبه نشده است. در این دوره، میزان مشابهی نیز راکت درخاک غزه فرود آمده است.

**    تا سوم اوت 2010.

واکنش نیروی هوائی اسرائیل

• در واکنش به حمله راکتی صورت گرفته به صحرای «نگب»، نیروی هوائی اسرائیل چند هدف تروریست ها در باریکه غزه را نشانه گرفت:

• سی و یکم ژوئیه- سه هدف متعلق به تروریست ها، از جمله یک کارگاه ساخت مهمات در مرکز غزه و نیز یک تونل که از آن برای قاچاق مهمات و ساز و برگ نظامی در جنوب غزه استفاده می شد، بمباران گردید (سخنگوی ارتش اسرائیل، سی و یکم ژوئیه 2010). در این حمله، عیسی البطران، ملقب به «ابو بلال»، از فعالان ارشد شاخه نظامی سازمان حماس کشته شد و نیز هشت نفر دیگر از فعالان تروریستی زخمی شدند. دو نفر شهروند عادی نیز مجروح شدند (وب سایت «پال تودی» و رادیو «صوت الاقصی»، سی و یکم ژوئیه 2010). شاخه نظامی حماس، «یگانهای عزالدین قسام»، در بیانیه ای «سوگند» خورد که از خون «ابو بلال» به آسانی نگذرد و انتقام آنرا از اسرائیل بگیرد (وب سایت «یگانهای عزالدین قسام»، سی و یکم ژوئیه 2010).

• اول اوت-  نیروی هوائی اسرائیل یک تونل در جنوب غزه را که از آن برای قاچاق مهمات و حمله تروریست های فلسطینی استفاده می شد، منهدم کرد (سخنگوی ارتش اسرائیل، اول اوت 2010). رسانه های فلسطینی گفتند که در این حمله، یک فلسطینی جراحاتی «متوسط» برداشته است (خبرگزاری های «وفا» و «معان»، اول اوت 2010). 

• سخنگویان سازمان حماس در باریکه غزه با نکوهش واکنش نیروی هوائی اسرائیل، مدعی شدند این حملات «نتیجۀ تصمیم اتحادیه عرب در موافقت با انجام مذاکرات مستقیم میان تشکیلات خودگردان فلسطینی با دولت اسرائیل است»:

• طاهر النونو، سخنگوی دولت حماس در غزه مدعی شد که اصولا گزارش اسرائیلی ها در مورد حملات راکت «گراد» به سوی بندر اشکلون درست نیست، و ادعا کرد که پس از موافقت اتحادیه عرب با انجام مذاکرات مستقیم میان تشکیلات فلسطینی با اسرائیل، نیروی هوائی اسرائیل «گستاخ شده» و به اقدامات یاد شده پرداخته است (شبکه الجزیره، سی و یکم ژوئیه 2010).

• اسماعیل رضوان، یکی از سخنگویان حماس مدعی شد که حملات نیروی هوائی اسرائیل به منزله «زدن سیلی به تصمیم کمیته پیگیری طرح صلح اتحادیه عرب در انجام گفت و گوهای رو در روی فلسطینی – اسرائیلی است» (رادیو «صوت الاقصی»، سی و یکم اوت 2010).   

• سامی ابوزهری، سخنگوی حماس نیز نظرات سایر مقامات این سازمان را تکرار کرد و گفت که «اتحادیه عرب با تصمیم خود دست اسرائیل را در انجام این گونه حملات باز گذاشته است و این حملات، آرامش را مختل کرده و موجب کاشت تخم سر درگمی و ناامنی در منطقه شده است» (وب سایت «فلسطین اینفو» Palestine-info، سی و یکم ژوئیه 2010).

زخمی شدن دو عضو. تشکل های تروریستی در غزه

• رسانه های فلسطینی از وقوع انفجاری در روز بیست و هشتم ژوئیه در اردوگاه فلسطینی "المغازی» در باریکه غزه خبر دادند و گفتند که دو فلسطینی در هنگام «یک ماموریت جهادی» زخمی شده اند (خبرگزاری های «صفا» و «معان» و وبسایت «پال پرس»، بیست و هشتم ژوئیه 2010). به نظر می رسد که فلسطینی های مسلح در حال آماده کردن راکت یا بمب بوده اند که «دچار نقص فنی » شده و موجب انفجار گردیده و آنها را زخمی کرده است. 

یهودا و شومرون (کرانه باختری رود اردن)  

فعالیت مقابله و بازدارندگی

• این هفته نیز پاره ای اقدامات با هدف مقابله و بازدارندگی از سوی نیروهای ارتش اسرائیل در کرانه باختری انجام شد. در چارچوب تدابیری با هدف بازدارندگی، و جلوگیری از تحقق نیت اجرای برنامه های تروریستی باندهای مسلح فلسطینی در کرانه باختری، نیروهای امنیتی و ارتش اسرائیل به مقابله پیشاپیش با آنها اقدام کرده اند و شماری از افراد مظنون را شناسائی و دستگیر کردند. مهمات و ساز و برگ نظامی نیز از برخی از مظنونین بدست آمد و ضبط شد. درهمین حال مواردی از تعرض ها و تظاهرات خشونت بار از سوی فلسطینی ها رخ داد 

• روز دوم اوت، هنگامی که دو مرد فلسطینی سوار یک دستگاه تاکسی مسافربری اسرائیلی شدند، پس از مدتی حرکت تاکسی در جاده، راننده اسرائیلی تاکسی را با زدن ضربه چاقو زخمی کردند. دو مرد فلسطینی از نزدیکی پست بازرسی «حواره» (در جنوب شخم – نابلس) سوار تاکسی شده بودند. راننده مجروح تاکسی به بیمارستان انتقال یافت (سخنگوی ارتش اسرائیل، دوم اوت 2010). همان روز، بر اثر گلوله ای که از محلی ناشناس شلیک شد، یک محافظ اسرائیلی که در پست بازرسی "قلندیه» مشغول خدمت بود، از ناحیه دست مورد اصابت گلوله قرار گرفت و زخمی شد. نیروهای امنیتی اسرائیل در حال بررسی بیشتر این رخداد هستند. منابع خبری فلسطینی گفته بودند که از درون یک اتومبیل شخصی در حال گذر، افرادی به سوی محافظان اسرائیلی شلیک کردند و توانستند از محل بگریزند (خبرگزاری «وفا»، دوم اوت 2010).  

• همچنین به سوی اتومبیل های مردم غیرنظامی اسرائیلی که در حال گذر از جاده های یهودا و شومرون بوده اند، این هفته نیز مواردی از سنگ پرانی صورت گرفت که زن اسرائیلی را زخمی کرد. به دو مورد از تعرض ها اشاره می شود: 

• سی ام ژوئیه – به سوی خودروهای مردم عادی اسرائیلی که از جاده نزدک به «العروب» (در جنوب غرب بیت لحم) حرکت می کردند، سنگ پرانی شد که تلفات و جراحت انسانی نداشت اما اتومبیل ها آسیب دیدند (سخنگوی ارتش اسرائیل، سی ام ژوئیه 2010).  

• بیست و نهم ژوئیه- هنگامی که اتومبیل های مردم غیر نظامی اسرائیلی به کنار منطقه فلسطینی نشین «عازون» (در شرق قلقیلیه) نزدیک می شدند، آنها مورد سنگ پرانی فلسطینی های محل قرار گرفتند، که یک زن از سرنشینان اتومبیل ها در این روز زخمی شد (سخنگوی ارتش اسرائیل، بیست و نهم ژوئیه 2010).

کاروان های جدید به سوی نوار غزه

آخرین گزارشها از تلاش ها در منطقه و جهان برای فرستادن کشتی ها و کاروان های زمینی «امداد رسانی» به سوی غزه

لبنان 

•  دست اندر کاران و برنامه ریزان دو کشتی لبنانی که از مدتها پیش، از قصد خود برای فرستادن این کشتی ها به بندر غزه خبر می دهند، همچنان می گویند که از «تهدیدهای صهیونیست ها» هراسان نخواهند شد، و مدعی هستند که حرکت کشتی های آنها «بزودی» انجام می شود. در این رابطه:

•  صائر غندور، یکی از برنامه ریزان فرستادن کشتی لبنانی «ناجی العلی» که خبرنگار روزنامه لبنانی «الاخبار» نیز هست، گفت او و همکارانش توانسته اند بر شماری از «موانع و تنگناها» غلبه کنند اما بلافاصله نیز افزود که «هنوز موعد دقیقی برای آغاز حرکت کشتی به سوی غزه تعیین نشده است». او همچنین گفت که «تهدیدهای اسرائیلی علیه کشتی در ده روز اخیر افزایش یافته است» (شبکه تلویزیونی «الاقصی»، بیست و هفتم ژوئیه 2010).  

• ریما فرح، سخنگوی کشتی زنان لبنانی بنام «مریم» نیز مدعی شد که «موعد حرکت کشتی کاملا نزدیک است و هر روز ممکن است که خبر آغاز حرکت کشتی منتشر شود» اما گفت که کشتی هنوز در انتظار دریافت مجوز از سوی دولت لبنان است. ریما فرح گفت که ار برنامه ریزان کشتی خواسته شده بود که اسناد و اوراق لازم را برای دریافت مجوز تا روز بیست و هشتم ژوئیه  در اختیار نهادهای ذیربط در دولت لبنان بگذارند. ریما فرح همچنین گفت «ما از تهدیدهای اسرائیل باکی نداریم و آگاه هستیم که به سوی سفر تفریحی دریائی نمی رویم بلکه می رویم تا با یک چالش بزرگ، با هدف رفع کامل محاصره غزه، روبرو شویم». ریما فرح همچنین گفت که زنان سرنشین کشتی "سوگند خورده اند» تا نگذارند که نیروی هوائی اسرائیل کشتی «مریم» را به سوی بندر اسرائیلی اشدود یا بندر مصری «العریش» هدایت کند (شبکه «الاقصی»، بیست و هفتم ژوئیه 2010).

برنامه ریزی های دیگر برای فرستادن کشتی و کاروان زمینی به غزه 

• همچنین در سایر کشورهای منطقه و نیز در نقاط دیگر جهان از طرح های مختلف برای برنامه ریزی جهت فرستادن کشتی ها یا کاروان های زمینی به سوی غزه خبر می رسد. در این رابطه به این تلاش ها اشاره می شود:

• ایالات متحده آمریکا: گزارشهائی منتشر می شود مبنی بر اینکه پروفسور رشید الخلیلی، سخنگوی پیشین سازمان آزادیبخش فلسطین در آمریکا و استاد دانشگاه مشهور آمریکائی کلمبیا که رسانه های آمریکا و جهان او را «دوست نزدیک باراک اوباما، رئیس جمهوری آمریکا» معرفی می کنند، برنامه ریز فرستادن یک کشتی به سوی غزه است که از هم اینک نام "گستاخی امید» به این کشتی داده شده است. (عنوان "گستاخی امید» بر گرفته از یکی از کتاب های مشهور نوشته ی باراک اوباما ست که در ردیف کتاب های پرفروش در آمریکا و جهان بوده است). در گزارشها آمده است که کشتی "گستاخی امید» در چارچوب «ناوگان آزادی 2 » (همراه با دهها کشتی و کاروان دیگر زمینی، با هدف رسیدن همزمان به غزه) حرکت خود را از سراسر جهان به سوی دریای مدیترانه آغاز خواهند کرد (وب سایت «گلوبوس» ، بیست و پنجم ژوئیه 2010).

• اروپا:

• جورج گالووی، عضو پیشین مجلس عوام بریتانیا که همواره مدافع فلسطینی ها و حماس (و نیز صدام حسین) بوده، تاکید کرد که حرکت کشتی ها و کاروان های دیگر به سوی غزه، روز هجدهم سپتامبر (که وی آنرا «سالروز کشارا صبرا و شتیلا») نامید، آغاز خواهد شد و کاروان های زمینی برای «رفع حصر غزه» از اروپا، دوحه قطر و مراکش همراه با یک کشتی که از بندر «لاذقیه» در سوریه حرکت خواهد کرد، به منطقه خواهند رسید («اللواء»، بیست و هفتم ژوئیه 2010).

• دکتر عصام یوسف، هماهنگ کننده یک کمپین در راه فلسطینی های غزه که خود را «مایل های لبخند 2» نامگذاری کرده است، گفت که اعضای این کمپین روز دوم اوت به بندر اسکندریه مصر خواهند رسید و از آنجا روز پنجم اوت وارد «العریش» در مصر شده و در نظر دارند که روز هفتم اوت از طریق مرز زمینی وارد باریکه غزه شوند. عصام یوسف گفت که آمدن این کاروان با مقامات مصر همآهنگ شده است. به گفته او، اعضای این کمپین 50 دستگاه آمبولانس همراه با تجهیزات پزشکی و محموله های دارو با خود به باریکه غزه می برند (وب سایت «الرساله. نت»، بیست و ششم ژوئیه 2010).  

• اردن: فتحی ابو نصار، سخنگوی کاروان اردنی «شریان زندگی» گفت که به نام آن گروه از شهروندان اردنی که همراه با «ناوگان آزادی» (در هفته آخر ماه مه 2010 و همراه با کشتی ترکیه ای ماوی مرمره) قصد رفتن به بندر غزه را داشتند،  علیه اسرائیل به دادگاه جنائی بین المللی شکایت خواهد کرد (وب سایت «الرساله. نت»، بیست و ششم ژوئیه 2010).

• ایران: محمود احمدی بیغش، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی (که او از مدت ها پیش اعلام کرده که یکی از اعضای چهار گانه این کمیسیون خواهد بود که می خواهد به نوار غزه برود)، گفت که «مصر موافقت کرده است که به اعضای گروه مجوز لازم را برای سفر به غزه و حرکت زمینی از مصر به غزه انجام دهد». در همین حال، گزارش های دیگری می گوید که مصر با صدور چنین مجوزی مخالفت کرده است (خبرگزاری «صفا»، بیست و هشتم ژوئیه 2010).

• لیبی: بر اساس گفته های دبیرکل «اتحادیه سراسری انجمن های عمومی خیریه لیبی»، قرار است که دو فروند کشتی دیگر نیز از لیبی برای «امداد رسانی» به مردم غزه اعزام شوند. یکی از کشتی ها با نام «القدس 4 » پیشاپیش حرکت خود را آغاز کرده و طبق برنامه از پیش تعیین شده، قرار است که روز هشتم اوت از مرز آبی میان لیبی و مصر بگذرد. کشتی دوم لیبیائی با نام «القدس 5 » حرکت دریائی خود را در ماه رمضان (که از یازدهم اوت آغاز می شود) شروع می کند. («المسلم»، دوم اوت 2010). گفتنی است که یک فروند کشتی دیگر کشور لیبی با نام «الامل» (امید) که می خواست به بندر غزه برسد، در پی درخواست اسرائیل، ناچار شد که در بندر مصری «العریش» پهلو گیرد و محموله های آن از راه زمینی توسط اسرائیل به باریکه غزه حمل شد و ماجرای فرستادن کشتی لیبیائی ماه گذشته به گونه مسالمت آمیز پایان گرفت.

کاریکاتور «القدس» با این شعار که «انتفاضه کشتی ها می رود که دولت نتانیاهو را غرق کند»

(«القدس»، 25 ژوئیه 2010)

موضع گروه القاعده درباره فرستادن کشتی ها 

• شیخ ایمن الظواهری، معاون اسامه بن لادن، رهبر القاعده، در یک پیام صوتی جدید اهمیت فرستادن کشتی ها به غزه برای «شکستن حصر غزه» را کاملا منتفی دانسته و استدلال کرده است که این گونه اقدامات هیچ گونه اثری ندارند، و به گفته او «در برابر گله گرگ های گرسنه، این کشتی ها مانند فرستادن گوسفندان به کام گرگ ها هستند».شیخ ایمن الظواهری با نکوهش شدید سیاست مصر در این پیام گفته است «حصر غزه هنگامی شکسته خواهد شد که مصر سیاست خود را تغییر دهد و امکان دسترسی آزادانه اعراب و مسلمانان برای رسیدن به غزه را فراهم کند».شیخ ایمن الظواهری (ک خود مصری تبار است) در این پیام همچنین تاکید کرده که اقدام ترکیه در فرستادن کشتی به سوی غزه کافی نبوده است، و از مردم ترکیه خواسته است که به دولت ترکیه فشار آورند تا همه همکاری های خود با اسرائیل را قطع کند و نیرو به افغانستان اعزام کنند. شیخ الظواهری در پیام خود، ملت ترکیه را فرا خواند که «نقش تاریخی ترک ها در ایام امپراطوری عثمانی را که مدافع سرزمین های اسلامی و فلسطین بودند» احیا کند (وب سایت «الفلوجه»، تارنمائی که دیدگاههای شبکه القاعده را منتشر می کند، بیست و هشتم ژوئیه 2010).

تحولات در باریکه غزه

وضعیت گذرگاههای زمینی غزه  

• در یک هفته میان روزهای هجدهم تا بیست و چهارم ژوئیه، 995 کامیون حامل انواع کالاهای اساسی و کالاهای دیگر از طریق گذرگاههای زمینی میان اسرائیل با غزه، وارد این باریکه شدند. 635 دستگاه از کمیسیون ها حامل مایحتاج اساسی و مواد غذائی بود. 73 کامیون حامل محموله های غذائی و موادی بود که با کشتی لیبیائی «لاامل» برای مردم غزه ارسال شده بود. گله های زنده گاو و گوسفند و نیز گوشت، تجهیزات برقی، گاز برای مصارف آشپزی و نیز گازوئیل با سایر کامیون ها وارد نوار غزه شد (برگرفته از گزارش های «دفتر همآهنگ کننده امور اسرائیل با سرزمین های فلسطینی» در گزارش های روزهای هجدهم تا بیست و چهارم ژوئیه و بیست و هفتم و بیست و نهم ژوئیه 2010). 

• همزمان، اسرائیل نیز تدابیر و اقدامات خود را برای اجرای تسهیلات بیشتر در راه کاهش محاصره غزه ادامه می دهد و زمینه را برای انتقال بیشتر کامیون های حامل مواد و کالا برای باریکه غزه در گذرگاهها آماده کرده است. در این راستا، ساعات کار گذرگاهها طولانی تر شده و بر شمار کارمندان گذرگاهها افزوده شده است. یک تیم مشترک اسرائیلی – فلسطینی نیز با هدف بررسی گسترش کار در گذرگاه مرزی «کرم شالوم» تشکیل شده است که اعضای این تیم تا کنون چند بار دیدار کرده اند و تصمیم گرفته اند که یک برنامه کاری مشترک تدوین نمایند و درباره اصول آن به تفاهم نیز رسیده اند (سخنگوی ارتش اسرائیل، سوم اوت 2010).   

گزارش های مهم ترین روزنامه مصر از وفور و تنوع کالا در باریکه غزه 

• روزنامه پر تیراژ مصری «الاهرام» (که مهمترین روزنامه آن کشور محسوب می شود)، در گزارش مشروحی به وفور و تنوع چشم گیر کالاها و محصولات در بازارها و مغازه های باریکه غزه، از پس از آغاز مصوبه کابینه سیاسی – امنیتی اسرائیل در زمینه کاهش محاصره غزه) پرداخته است. روزنامه الاهرام در عین حال نوشته است که «حتی از پیش از اقدام بزهکارانه اسرائیل در برخورد با کاروان کشتی های دریائی برای غزه (که تصمیم دولت اسرائیل برای کاهش محاصره غزه را در پی آورد) وفور و تنوع کالاها در غزه کاملا چشم گیر بود که این امر مدیون مصر بود که از این کشور انواع محصولات و مایحتاج وارد غزه می شد». روزنامه الاهرام در گزارش خود تاکید دارد که گزارشگرانش از بازار الرفح دید ار کرده و شاهد وفور حتی بیش از حد کالاها و محصولات، از انواع مختلف هستند و قیمت ها بسیار پائین تر از بهای اقدام مشابه در مصر است». الاهرام افزوده است که «کافه رستوران ها و چای خانه ها و قهوه خانه ها که در آنها مردان قلیان می کشند و سایر اماکنی که برای گذراندن اوقات فراغت است، به میزان چشم گیری افزایش یافته که این امر از رفاه خوب مردم غزه نشان دارد و ثابت می کند که «محاصرۀ غزه صرفا یک امر سیاسی است و نه اقتصادی». گزارشگران الاهرام تاکید کرده اند که در خیابانهای شهر غزه هر لحظه «اگر نه با هزاران نفر، که با صدها نفر از دست فروشان روبرو بوده اند که آنها نیز انواع کالاها و محصولات را که از طریق تونل های زیرزمینی میان غزه با اسرائیل وارد این باریکه شده اند، با بهای نازل به مشتریان عرضه می کند». الاهرام نوشته است که بسیاری از این محصولات که دست فروشان خیابانی آنرا عرضه می کنند، کالاهای دزدی هستند، (احتمالا از محموله های جهانی و سازمان های بین المللی کمک رسانی به سرقت رفته اند). الاهرام نوشته است که انواع فروشگاههائی نیز که هزاران دستگاه ماشین های مختلف برقی برای استفاده در منازل را به مردم غزه عرضه می کنند، مملو از تجهیزات شده اند که بویژه گاز آشپزی و تنوع این دستگاهها چشم گیر است. الاهرام نتیجه گیری کرده است که همه شواهد بیانگر رفاهی است که نزدیکان دستگاه حاکمه دولت حماس در غزه از آن متنفع می شوند و با دسترسی به انواع محصولات و آذوقه و تجهیزاتی که از جهان برای فلسطینی ها ارسال می شود، آنرا در مغازه های خود در معرض فروش می گذارند و نیز بخشی از آن از تونل هائی از مصر وارد می شود که زیر نظر ماموران حماس کنده شده و ادامه فعالیت این تونل ها نیز زیر نظر مستقیم ناظران حماس امکان پذیر است. روزنامه الاهرام اشاره دارد که کارمندان و کارکنان فلسطینی «اونرا» (نهاد ویژه کمک رسانی سازمان ملل متحد در امور فلسطینی ها) در غزه به دلیل دسترسی آزادانه خود به انواع کالاها و مایحتاج و تجهیزاتی که از سوی جامعه جهانی و سازمان ملل از طریق «اونرا» برای غزه فرستاده می شود، با تسلط بر این محصولات آنها را به مردم دیگر می فروشند و نفع آنرا به جیب خود می ریزند. روزنامه الاهرام از هتل ها، متل ها و اماکن جدید گردشگری و تفریحی که در غزه برپا شده اند و عمدتا متعلق به افراد نزدیک به سران حماس و وزیران دولت حماس هستند، خبر داده و نوشته است که از طریق این اماکن تفریحی، پولهای سیاه رسیده به دست حماس نیز «پولشوئی» می شود (برگرفته از گزارش مرکز تحقیقاتی اسرائیل، Memri ، بر اساس گزارش های روزنامه مصری الاهرام، اول اوت 2010).

ادامه روند اسلامی کردن باریکه غزه 

• دولت حماس به برنامه های گسترده و جامع خود برای تسلط بر همه ارکان زندگی و فعالیت های مردم در غزه ادامه می دهد. این روند تدریجی، با شتاب و در عین حال با آهنگی پیگیرانه ادامه دارد. سازمان حماس از طریق اعلام قوانین و مصوبه های جدید و نیز بخشنامه های متعد دولتی، نظرات خود را با هدف اجرای قوانین و شرع اسلام، هرچه بیشتر بر زندگی مردم غزه تحمیل می کند. در روزهای اخیر دولت حماس بخشنامه صادر کرد که بر اساس آن، قراردادن انواع لباس زیر زنانه در ویترین های مغازه ها در باریکه غزه ممنوع می شود و «خاطیان» مجازات خواهند شد. قرار دادن مانکن های پلاستیکی در کوچه و خیابان و پشت ویترین ها در حالی که لباس های «غیر اسلامی و غیراخلاقی» بر تن آنان دیده شود، اکیدا ممنوع شده است. وزارت اوقاف اسلامی در دولت حماس اعلام کرد که قصد دارد به یک سری برنامه های توجیهی در آستانه ماه رمضان دست بزند تا هر چه بیشتر مردم غزه را با اسلام آشنا کند و آنها را به اجرای قوانین اسلامی تشویق و ترغیب کند. در این راستا، قرار است که مسابقات قرآنی نیز از طریق اینترنت با دریافت جوائز عملی برگزار شود و نیز برگزاری همآیش های مذهبی و سخنرانی هائی در طول ماه رمضان تدارک دیده شده است (خبرگزاری «صفا»، خبرگزاری دولت  حماس در غزه، وب سایت «فلسطین الان»، بیست و هشتم ژوئیه 2010).

مقاله روزنامه رسمی ارگان حماس در فراخوانی از اخوان المسلمین مصر برای تلاش جهت تغییر حکومت مصر 

• مصطفی الصواف، مدیر مسئول پیشین روزنامه «فلسطین»، روزنامه رسمی ارگان دولت حماس در غزه، در مقاله ای که در همین روزنامه منتشر شده است، اخوان المسلمین مصر را به تلاش برای تغییر حکومت در مصر فرا خوانده است. این مقاله تاکید دارد که اخوان المسلمین مصر باید با اپوزیسیون مصر برای تغییر حکومت کنونی مصر، چه حسنی مبارک بماند چه پس از او، همکاری کند. بنوشته مصطفی الصواف، اخوان المسلمین مصر باید نرمش نشان دهد و یک «دوره انتقالی» را بپذیرد (و حکومت را تنها از همین آغاز راه برای خود طلب نکند و برای رسیدن به این هدف لازم است که ابتدا) با اوپوزیسیون مصر همکاری کند تا «زمینه و بستر لازم» برای پیروزی و نصر اسلام در منطقه فراهم تر شود و پس از یک دوره انتقالی و گذار، اخوان المسلمین می تواند برای تسلط یکجانبه خود بر قدرت مصر تلاش کند (روزنامه «فلسطین»، ارگان رسمی دولت حماس در غزه، بیست و هشتم و بیست نهم ژوئیه 2010).

احضار جوانان فلسطینی به خدمت اجباری در تشکیلات امنیتی حماس  

• در ادامه روند تقویت حکومت حماس در غزه و تقویت قوای نظامی آن در این باریکه، دولت حماس اعلام کرد که جوانان فلسطینی مقیم غزه از این پس به خدمت اجباری «نظامی» و عضویت در تشکیلات امنیتی فلسطینی فرا خوانده می شوند. فتحی حماد، وزیر کشور در دولت حماس اعلام کرد که وزارت کشور حماس برنامه خود را با اختیاری اعلام کردن خدمت آغاز می کند ولی در مراحل بعدی، این خدمت، اجباری خواهد شد. ایهاب الغصیون، سخنگوی وزارت کشور گفت که «کمیته هائی برای انجام نظر سنجی افکار عمومی در مورد اجباری کردن خدمت نظامی برای جوانان فلسطینی تشکیل می شود». گفتنی است که تا چندی پیش، سازمان حماس اصرار داشت که همه نیروهای نهادهای امنیتی و پلیس آن از میان داوطلبان برگزیده شوند که عمدتا فعالان سازمان حماس بودند. یکی از مفاهیم اجباری شدن «خدمت» در نیروهای امنیتی حماس این است که اعضای سایر گروهها و تشکل های فلسطینی نیز می توانند همانند فعالان و هواداران حماس به این نهادها راه یابند.

آموزش های نظامی فعالان سازمان «جهاد اسلامی فلسطین»

(خبرگزاری «صفا»، 15 ژوئیه 2010)

روند سیاسی

موافقت اتحادیه عرب با دادن اختیار به تشکیلات فلسطینی برای آغاز گفت و گوهای مستقیم با اسرائیل، بر اساس اراده محمود عباس 

• «کمیته پیگیری طرح صلح عربی»، وابسته به اتحادیه عرب در نشست روز بیست و نهم ژوئیه خود  در مقر اتحادیه در قاهره، با حضور محمود عباس، رئیس تشکیلات فلسطینی و وزیران خارجه سیزده کشور عضو اتحادیه، دست حکومت خودگردان فلسطینی را برای انجام مذاکرات سیاسی مستقیم با نمایندگان دولت اسرائیل آزاد گذاشت. این موافقت اتحادیه عرب در عین حال تاکید دارد که تعیین موعد آغاز مذاکرات مستقیم در اختیار محمود عباس است تا بر اساس ارزیابی خود از اوضاع وارد گفت و گو های رو در رو با اسرائیل شود. «کمیته پیگیری طرح صلح  عربی» همچنین با ارسال نامه ای برای دولت آمریکا خواهان گرفتن «تضمین» برای قطع کامل ساخت و سازهای اسرائیلی در شرق اورشلیم («بیت القدس») و کرانه باختری شد. این نامه همچنین از دولت آمریکا می خواهد که اختیارات مذاکرات مستقیم را روشن کند (شبکه الجزیره، سی ام ژوئیه 2010،  وبسایت روزنامه هاآرتص، بیست و نهم ژوئیه 2010). گفتنی است که آخرین بار که مذاکرات مستقیم میان اسرائیل و فلسطینی ها انجام شد، دسامبر 2008 ، در آخرین هفته های کار دولت اهود اولمرت، نخست وزیر پیشین اسرائیل بود. مذاکرات هفته های اخیر اسرائیلی – فلسطینی، غیرمستقیم، و با میانجی گری جرج میچل، فرستاده ویژه آمریکا به خاورمیانه انجام شده است. موعد چهار ماهه مذاکرات غیر مستقیم اسرائیلی- فلسطینی ماه سپتامبر به پایان می رسد.

نشست «کمیته پیگیری طرح صلح عربی» در اتحادیه عرب در قاهره

(روزنامه «الحیات الجدیده»، سی ام ژوئیه 2010)

• بلند پایگان تشکیلات فلسطینی تاکید کردند که علیرغم موافقت اتحادیه عرب با آغاز مذاکرات رو در رو میان نمایندگان حکومت فلسطینی و دولت اسرائیل، «هنوز پیش شرط های اساسی فلسطینی ها اجابت نشده» و ابتدا باید این «خواسته اکید» فلسطینی ها اجرا شود:

   

• محمود عباس (ابومازن)، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطینی تاکید کرد که «تنها هنگامی که تضمین های لازم و کافی را درباره تعیین مرزهای پیش از جنگ شش روزه سال 19676 بعنوان مرزهای کشور مستقل فلسطین، و قطع کامل ساخت و سازهای اسرائیلی در شرق بیت المقدس و کرانه باختری، از دست باراک اوباما رئیس جمهوری آمریکا، بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل، ملک عبدالله دوم پادشاه اردن و حسنی مبارک رئیس جمهوری مصر بگیرد، وارد عرصه مذاکرات مستقیم با اسرائیل خواهد شد» (وب سایت «پانا نیوز»، بیست و نهم ژوئیه 2010).

• یاسر عبد رب، دبیر کمیته اجرائی سازمان آزادیبخش فلسطین تاکید کرد که «تشکیلات فلسطینی و جنبش فتح از موافقت اتحادیه عرب با آغاز مذاکرات سیاسی مستقیم اسرائیلی – فلسطینی خشنود هستند و آن را به فال نیک می گیرند». یاسر عبد رب ، در همین حال، تاکید کرد که میان این موضع اتحادیه عرب با سیاست جنبش فتح که متعقد به لزوم تکیه مذاکرات رو در رو بر نقاط روشن و شفاف است، هیچ تناقضی وجود ندارد و دیدگاه آنها با یکدیگر یکسان است. یاسر عبد رب اضافه کرد که مرزهای جنگ شش روزه سال 1967 باید مرزهای کشوری باشد که برای فلسطینی ها به استقلال می رسد و اسرائیل نیز باید برای همیشه، ساخت و سازهای مسکونی در «بیت المقدس شرقی» و کرانه باختری را پایان بخشد و بویژه حساسیت های فلسطینی ها در قبال ساخت و ساز «بیت المقدس» را در نظر بگیرد (شبکه الجزیره، دوم اوت 2010).

کاریکاتوری از دیدگاه حماس  در زمینه «اختلاف نظرهای اساسی» میان دولت اسرائیل با تشکیلات فلسطینی (روزنامه «فلسطین»، ارگان دولت حماس، 20 ژوئیه 2010).