اخبار ترور و نزاع اسرائيلی- فلسطينی 23 تا 29 ژوئن 2010، برابربا دوم تا هشتم تير1389

اردوگاه تابستانی سازمان ملل برای نوجوانان فلسطینی که برای دومین بار بدست اسلامگرایان افراطی در غزه به آتش کشیده شد. زیرا اسلامگرایان براین باورند که این اردوگاهها نوجوان فلسطینی را از اسلام دور می کند اما دلیل اصلی ایجاد حریق این است که حماس این کمپ ها را رقیبی برای اردوگاههای تعلیماتی خود می بیند.

(عکس: روزنامه «فلسطین»ارگان دولت حماس ، 29 ژوئن 2010)

رئوس گزارش 

• این هفته بدلیل نبود حملات راکتی و خمپاره ای، آرامش نسبی در مناطق جنوبی اسرائیل که هم مرز با غزه هستند، برقرار بود اما به سوی واحد گشتی ارتش اسرائیل که درحال گشت زنی عادی برای حفظ امنیت مرز بود، دوازده خمپاره پرتاب شد که نیروی هوائی اسرائیل در واکنش به این اقدام، چند هدف تروریستها در غزه را بمباران کرد.

• برخی سازمان ها و افراد در منطقه و جهان همچنان از برنامه های مختلف برای فرستادن کشتی هائی به سوی غزه خبر می دهند.  در ادامه گزارشهای مربوط به فرستادن کشتی هائی از ایران و لبنان بسوی غزه، همچنان گزارش های ضد و نقیض ولی متعددی منتشر می شود در حالی که دقیقا مشخص نیست که آیا اصولا کشتی هائی روانه شده اند یا خیر. درهمین حال، گزارشهای رسانه ای درباره این موضوع که ابهام ها را بیشتر می کند، کماکان ادامه یافته است.

رخدادهای مهم در باریکه غزه و کرانه باختری رود اردن 

نوار غزه

حملات راکتی و خمپاره ای

• در طول این هفته نشانه ای از اینکه حمله راکتی به سوی جنوب اسرائیل صورت گرفته باشد، مشاهده نشد ولی نیروهای واحد گشت زنی ارتش در کنار جداره مرزی اسرائیل با نوار غزه هدف حملات خمپاره ای متعددی قرار گرفتند. بخشی از خمپاره هائی که بسوی نیروهای ارتشی اسرائیل پرتاب شده بود، در کنار یکی از آبادی های اسرائیلی در ساحل اشکلون فرود آمد. 

• جزئیات حملات خمپاره ای:  

• در بیست و چهارم ژوئن از منطقه «بیت حانون» در شمال نوار غزه، دوازده قبضه خمپاره بسوی اسرائیل شلیک شد. شش خمپاره در اسرائیل فرود آمد اما بقیه خمپاره ها به خاک خود غزه اصابت کرد. همچنین به سوی نیروهای ارتش اسرائیل با سلاح سبک تیراندازی شد که تلفات و جراحاتی به نیروهای اسرائیلی وارد نکرد. دو سازمان نظامی مسوولیت این حملات را عهده دار شدند؛ شاخه نظامی جهاد اسلامی فلسطین و شاخه نظامی جبهه خلقی آزادی فلسطین (وبسایت های شاخه های نظامی این دو سازمان، بیست و چهارم ژوئن 2010).  

• در بیست و هشتم ژوئن به سوی خودروی نظامی اسرائیلی خمپاره ای پرتاب شد که به خودرو خسارت وارد کرد. شاخه نظامی جبهه خلقی آزادی فلسطین مسوولیت این حادثه را بر عهده گرفت (وبسایت شاخه نظامی آن سازمان، بیست و هشتم ژوئن 2010).

حملات راکتی و خمپاره ای به سوی آبادی های اسرائیلی در صحرای «نگب غربی» (جنوب اسرائیل)(1)

حملات راکتی در سال 2010 در نمودار ماهانه*

* دراین نمودار نیز، راکت ها ئی که تنها به اسرائیل اصابت کرده، به حساب آمده است و راکت هائی که در خاک خود غزه فرود آمده، محاسبه نشده است.  در این دوره، میزان مشابهی نیز راکت درخاک غزه فرود آمده است.

** تا بیست و نهم ژوئن 2010 .

حملات نیروی هوائی اسرائیل

• در واکنش به حملات خمپاره ای روز بیست و چهارم ژوئن، نیروی هوائی اسرائیل به یک کارگاه ساخت مهمات در بخش شمالی نوار غزه حمله کرد و نیز دو تونل در جنوب نوار غزه را که از آن نیروهای مسلح فلسطینی برای قاچاق مهمات و جنگ افزار استفاده می کردند، هدف قرار داد (سخنگوی ارتش اسرائیل، بیست و هشتم ژوئن 2010). 

• در بیست و هشتم ژوئن، یک جنگنده اسرائیلی یک شبه نظامی مسلح فلسطینی را که به سوی یک تانک اسرائیلی با راکت حمله کرده بود، هدف قرار داد. نیروهای ارتش اسرائیل در آن روز در حال گشت زنی عادی خود در نزدیکی جداره مرزی بودند که تانک آنها مورد حمله راکتی قرار گرفت (سخنگوی ارتش اسرائیل، بیست و هشتم ژوئن 2010). رسانه های فلسطینی از کشته شدن یک فلسطینی و زخمی شدن دو نفر دیگر خبر دادند و گفتند که آنها نیروهای شاخه نظامی جبهه خلقی آزادی فلسطین بوده اند (وبسایت شاخه نظامی آن سازمان و خبرگزاری «صفا» وابسته به حماس و وبسایت «پال تودی»، بیست و هشتم ژوئن 2010).

یهودا و شومرون (کرانه باختری رود اردن)

اقدامات بازدارندگی و مقابله

• نیروهای اسرائیلی این هفته نیز در چارچوب اقدامات خود، با هدف بازدارندگی، و جلوگیری از تحقق نیت اجرای برنامه های تروریستی باندهای مسلح فلسطینی در کرانه باختری، به مقابله پیشاپیش با آنها اقدام کرده اند و شماری از آنان را شناسائی و دستگیر کردند. اما همزمان مواردی از سنگ پرانی و خشونت فلسطینی ها در «بیت جلا» در نزدیکی اورشلیم، و نیز در «دیر نظام» (در شمال غرب رام الله) در کنار جداره حائل امنیتی (در منطقه مشهور فلسطینی «نعلین» که در سالهای اخیر همواره شاهد تظاهراتی از سوی فلسطینی ها و حامیان اسرائیلی آنها در اعتراض به جداره حائل بوده است) رخ داد. به موازات آن، سنگ پرانی هائی به سوی خودروهای مردم غیر نظامی اسرائیلی که در حال تردد در جاده های کرانه باختری بودند، صورت گرفت. این سنگ پرانی ها موجب زخمی شدن سطحی یک شهروند اسرائیلی شد. 

• مواردی از تعرض های صورت گرفته در یهودا و شومرون:

• بیست و نهم ژوئن- به طرف اتومبیلهای در حال حرکت اسرائیلی در کنار «حوسن» (در غرب بیت لحم) سنگ پرانی شد که جراحاتی در پی نداشت اما به خودروها خسارت وارد کرد (سخنگوی ارتش اسرائیل، بیست و نهم ژوئن 2010).

• بیست و هشتم ژوئن – در جریان تلاش ارتش اسرائیل برای دستگیری فلسطینی های تحت تعقیب در شهر شخم- نابلس، افرادی به سوی نیروهای ارتش اسرائیل یک لوله مواد تخریبی پرتاب کردند که منفجر شد اما جراحتی وارد نکرد (سخنگوی ارتش اسرائیل، بیست و هشتم ژوئن 2010).

• بیست و هفتم ژوئن -  نیروهای ارتش اسرائیل یک بسته مواد تخریبی را که به طرزی مشکوک در کنار پست بازرسی «حواره» (در جنوب شهر شخم- نابلس) از سوی نوجوانان فلسطینی نهاده شده بود، کشف کردند و سه بسته مواد انفجاری درون آنرا خنثی کردند (سخنگوی ارتش اسرائیل، بیست و هفتم ژوئن 2010).

• بیست و پنجم ژوئن – اتومبیل های مردم غیر نظامی اسرائیلی که در این روز از کنار منطقه «بیت عور التحتی» (در غرب رام الله) حرکت می کردند، با سنگ مورد تعرض قرار گرفتند که این حادثه به زخمی شدن یک اسرائیلی منجر شد. منابع بیمارستانی جراحت این فرد زخمی را سبک اعلام کردند اما در هر حال، او به بستری شدن در بیمارستان نیاز داشت که منتقل شد (سخنگوی ارتش اسرائیل، بیست و پنجم ژوئن 2010).

• بیست و دوم ژوئن – در این روز به سوی اتومبیل های مردم اسرائیلی که از جاده کنار «کفر شوکبه» (در شمال غربی رام الله) حرکت می کردند، سنگ پرانی شد که جراحت جانی یا آسیب مالی نداشت. همان روز اتومبیل های دیگری از غیر نظامی ها که از کنار «نحلین» (در جنوب غرب بیت لحم) حرکت می کردند، با سنگ مورد حمله قرار گرفتند که اینجا نیز آسیب جانی به بار نیآمد اما خودروها آسیب دیدند (سخنگوی ارتش اسرائیل، بیست و دوم ژوئن 2010).

دستگیری یک باند تروریست های فلسطینی وابسته به جهاد جهانی (القاعده) در شهر ناصره در شمال اسرائیل(2) 

• سازمان امنیت داخلی اسرائیل، شباک، فاش کرد که در طول ماههای مه و ژوئن امسال، یک باند هفت نفره از جوانان مسلمان ساکن شهر ناصره در شمال عرب نشین اسرائیل را که بشدت بنیادگرا هستند و از ایدئولوژی اسلامگرای رادیکالی با الهام از جهاد جهانی و القاعده حمایت می کنند، شناسائی و دستگیر کرده است. اعضای این باند تلاش کرده بودند که به عضویت تشکیلات اسامه محمد بن لادن در آیند. 

• سه نفر از اعضای این باند در ماه نوامبر 2009 یک شهروند اسرائیلی را که راننده یک تاکسی بود، بنام «یافیم واینشتین» در شهر ناصره علیا به قتل رسانده بودند. سه قاتل عبارت هستند از:

• احمد علی احمد، متولد سال 1989

• حیدر زیدنه، متولد سال 1988

• غالب محمد عبد الغنی غنائم، متولد سال 1984

احمدعلی احمد	حیدر زیدنه	غالب محمد عبد الغنی غنائم

• این سه نفر در سالهای اخیر از دیدگاههای افراطی تری برخوردار شدند و از طریق اینترنت با مواضع و عملکردهای اسامه محمد بن لادن و گروههای جهاد جهانی بیشتر آشنائی یافتند (به این مفهوم که تحت تاثیر حملات القاعده به آمریکا و برخی نقاط دیگر جهان، آنها به سوی نیروهای جهادی کشیده شدند). این افراد از طریق اینترنت کار با برخی از سلاحها و راهکارهای تروریستی را آموختند. در نوامبر 2009، از طریق اقدام به قتل یهودیان تلاش کردند که «جایگاه خود را تحکیم کنند و خود را در نظر دیگران به عنوان قهرمان» جلوه دهند. آنها با تهیه اسلحه و پنهان کردن آن در قبرستان مسلمانان شهر ناصره برنامه خود را آغاز کردند. آنها یک تاکسی سفارش داده و تصمیم گرفتند که راننده تاکسی را که یهودی بود، بعنوان نخستین نفر به قتل برسانند. یکی از آنها سوار تاکسی شد و فرد دومی از باند، با موتور تاکسی را دنبال کرد. در جاده، مسافر تاکسی راننده را متوقف کرد به سوی او تیراندازی کرد و وی را کشت و سپس، با موتور همکارش گریخت.  

• درپی قتل یهودی یاد شده، دو نفر از اعضای این باند در صدد پیوستن عملی به سازمانهای جهاد جهانی برآمدند. آنها از اسرائیل به سوی اتیوپی رفتند و می خواستند به اردوگاههای آموزش خرابکاری تروریستها در سومالی بپیوندند. این دو پس از چند روز اقامت در اتیوپی، در صدد برآمدند برای رسیدن به سومالی، ابتدا از مرز اتیوپی با کنیا عبور کنند اما نیروهای مرزی کنیا آنها را دستگیر کردند و پس از بازجوئی، آندو را به اسرائیل اخراج کردند. اسرائیل با آگاهی از جزئیات این بازجوئی، در بازگشت این دو نفر، آنها را دستگیر کرد. 

باریکه غزه

به آتش کشیدن اردوگاه تابستانی سازمان ملل برای نوجوانان غزه بدست افراطیون اسلامی

• حدود بیست نفر فلسطینی های مسلح که اونیفورم نظامی به تن داشتند، در حالی که چهره خود را با نقاب پوشانده بودند، درشب بیست و هشتم ژوئن به اردوگاه تابستانی نوجوانان، وابسته به سازمان ملل متحد حمله کردند و با بستن دست و پای محافظان این اردوگاه، این محل را در منطقه «الزویده» در مرکز غزه به آتش کشیدند. این دومین بار در چند هفته اخیر است که این اردوگاه تابستانی وابسته به «اونرا»، نهاد ویژه کمک رسانی سازمان ملل متحد برای نوجوانان فلسطینی در باریکه غزه به آتش کشیده می شود. آقای جان گینگ، مدیر «اونرا» اقدام آتش افروزان را «بزدلانه و حقارت آمیز» نامید و قول داد که اردوگاه برای چندمین بار پس از حملات نیروهای اسلامی رادیکال، بازسازی شود و همین تابستان مورد بهره برداری برای کودکان و نوجوانان فلسطینی قرار گیرد. سخنگوی «اونرا» تاکید کرد که «دولت حماس در غزه را مسوول انجام تحقیقات لازم در مورد عوامل این آتش افروزی می داند».  

• سخنگوی نیروهای انتظامی وابسته به دولت حماس و نیز سخنگوی وزارت کشور دولت حماس اقدام عوامل مسلح را در به آتش کشیدن اردوگاه تفریحی و آموزشی سازمان ملل برای نوجوانان فلسطینی محکوم کردند و گفتند تدابیر لازم را برای شناسائی عوامل این «رخداد وخیم» انجام می دهند. سخنگوی وزارت کشور در دولت حماس گفت که «افرادی که دارای دیدگاههای بشدت افراطی و التقاطی» هستند، می خواهند که دوباره هرج و مرج را در باریکه غزه برقرار کرده و امور را از کنترل خارج کنند (وبسایت «فلسطین-اینفو» Palestine-info و نیز وبسایت های «پال تودی» و «فلسطین الآن»، بیست و هشتم ژوئن 2010).  

• آتش سوزی اردوگاههای تفریحی و آموزشی سازمان ملل در غزه در همین هفته های اخیر نیز تکرار شده بود. بیست وسوم ماه مه نیز گروهی از افراد مسلح که حدود سی فرد نقاب پوش بودند، به اردوگاه دیگری که آن نیز از سوی سازمان ملل برای نوجوانان فلسطینی در محله «شیخ عجلان» در ساحل دریای غزه برپا شده بود، حمله کردند و آنرا تخریب کرده و بخشهائی از آنرا به آتش کشیدند. با گذشت چند هفته از آن تعرض، هنوز عوامل این اقدام شناسائی نشده اند. اسلامگرایان رادیکال در باریکه غزه، از جمله حماس، می گویند که سازمان ملل از طریق برپائی اردوگاههای تابستانی «روح جوانان را هدف تهاجم فرهنگی غربی قرار داده است». گفتنی است که در باریکه غزه میان حماس با سازمان ملل در مورد آموزش و پرورش نوجوانان و اردوگاههای آموزشی آنها نوعی رقابت وجود دارد. سازمان حماس  اردوگاههای وابسته به «اونرا» را به عنوان رقیبی برای کمپ های خود تلقی می کند. در کمپ های آموزشی حماس کودکان و نوجوانان ضمن گرفتن تعلیمات اسلامی، آموزشهای اولیه خرابکاری نیز می بینند و برای عملیات انتحاری و «فدا شدن در راه فلسطین» از طریق عملیات نظامی و از سنین خردسالی شستشوی مغزی می شوند. لذا حماس نمی خواهد که سازمان ملل در اردوگاههای خود نوجوانان فلسطینی را با شادی و موسیقی و عشق به زندگی آشنا کند و آنها را با «مفاهیم غربی» خو  دهد(3).

تنش دوباره درمناسبات حماس - مصر در پی برخی اظهارات سران حماس 

• ادامه تلاشهای مصر برای تشویق دو جنبش رقیب فلسطینی فتح و حماس به آشتی در حالی که سران حماس همچنان مخالف امضای سند آشتی تهیه شده از سوی دولت مصر هستند، برخی از مقامات حماس را به بیان اظهاراتی علیه سران مصر کشانده است که  این اظهارات پایه تنش های تازه ای در مناسبات مصر با حماس شده است. بلند پایگان حماس همچنان تاکید می کنند که سند آشتی مصر باید طبق خواسته حماس تغییر یابد تا این سازمان حاضر شود آنرا امضا کند. گفتنی است که جنبش فتح از سال گذشته این سند مصری را امضا کرده است. سران حماس در روزهای اخیر گفته اند که آنها با سازمان اطلاعات مصر (که رئیس آن ژنرال عمر سلیمان مسوول این تلاشهای آشتی جویانه بین فتح و حماس است) ارتباط دارند. این سران حماس گفته اند که از نظر آنها وزارت خارجه مصر «آدرس جدی برای این تلاشها محسوب نمی شود». درهمین حال، برخی از سران حماس گفته اند که تلاشهای آشتی باید از سوی عوامل عربی دیگری انجام شود نه مصر (روزنامه الاهرام، بیست و هشتم ژوئن 2010). 

• در واکنش به این اظهارات سران حماس، رسانه های مصر به انتشار مقالات و مطالب انتقادی تازه ای علیه حماس اقدام کرده و حتی دولت مصر را فرا خواندند که از «تلاش برای میانجی گری در این عرصه مین گذاری شده» خودداری کند  (روزنامه الاهرام، بیست و هشتم ژوئن 2010). برخی از روزنامه های مصری یادآور شدند که کشورشان تا کنون نیز «بهای گزافی را به خاطر ملت فلسطین پرداخته است» (روزنامه الاهرام، بیست و ششم ژوئن 2010، رادیوی دولتی قاهره، بیست و ششم ژوئن 2010).

کاروان های دریائی جدید به سوی غزه

آخرین گزارشها از تدارکات برای فرستادن کشتی های جدید به غزه 

• در ایران، لبنان، بحرین، برخی کشورهای دیگر منطقه و نیز در اروپا ازتدارکات برای فرستادن کشتی های جدید «امداد رسانی» به سوی غزه خبر داده می شود. علیرغم گزارشهای متعددی که درباره چنین تدارکاتی جهت سامان دادن چند کشتی و کاروان منتشر می شود، هنوز معلوم نیست که کدامیک از آنها براستی عملی شود. به برخی از آخرین گزارشهای مربوط به تدارکات در چند کشور اشاره می کنیم:

کاروان از لبنان 

• در حالی که در هفته های گذشته از تدارکات گسترده ای در لبنان برای فرستادن یک کاروان شامل دو کشتی با نام های «ناجی العلی» و «مریم» به سوی غزه خبرهای متعدد منتشر می شد،  اما هنوز معلوم نیست که موعد دقیق آغاز حرکت دریائی این کشتی ها چه هنگام باشد. در آخرین گزارشها گفته شده است که این دو کشتی حرکت خود را از لبنان تا اطلاع ثانوی به تعویق انداخته اند، و چنین استدلال شده که این دو کشتی می خواهند زمانی حرکت کنند که به کشتی های «ناوگان آزادی 2» بپیوندند (روزنامه الحیات، چاپ لندن در شماره های بیست و هفتم و بیست و هشتم ژوئن 2010). اما درهمین حال درگزارش متناقض دیگری گفته شد که دو کشتی «ناجی العلی» و «مریم» با یکدیگر به سوی بندری در قبرس حرکت خواهند کرد و پس از گذراندن تفتیش امنیتی به سوی غزه ادامه مسیر خواهند داد (روزنامه کویتی «الدیار»، بیست و پنجم ژوئن 2010). پیشتر غازی العریضی، وزیر راه و ترابری لبنان گفته بود که تنها کشتی «ناجی العلی» (که نام قبلی آن «جولیا») بوده، به وزارت راه و ترابری مراجعه کرده و درخواست مجوز برای رفتن به قبرس کرده  ولی این وزارت خانه هیچ درخواستی از سوی کشتی «مریم» که حامل بیش از پنجاه زن لبنانی باشد ندارد. وزیر راه و ترابری لبنان در همین حال افزود که کشتی «ناجی العلی» که وزارت خانه او برای حرکتش از لبنان به قبرس مجوز صادر کرده، اگر خود بخواهد می تواند پس از قبرس به سوی غزه برود ولی نمی تواند مستقیم از ساحل لبنان به سوی ساحل غزه به حرکت درآید.

کشتی «جولیا» (یا نام جدید آن: «ناجی العلی») همچنان دربندر تریپولی لبنان لنگر انداخته است

(شبکه تلویزیونی ان بی ان لبنان، 21 ژوئن 2010)

کاروان «ناوگان آزادی 2» 

• نهادی که خود را «کمیته بین المللی رفع محاصره غزه» می نامد و سلیم الحص، نخست وزیر پیشین لبنان در صدر آن قرار دارد، اعلام کرده است که فرستادن یک «ناوگان عظیم آزادی» به سوی غزه را تدارک می بیند. همآهنگ کننده این کمیته در لبنان که وظیفه همآهنگی عملیات میان این کمیته با نهادها و سازمانهای مختلف در لبنان و کشورهای دیگر را بر عهده دارد، بنام «معان بشور»، گفت که «کاروان بزرگ آزادی غزه که شامل 15 تا 20 کشتی خواهد بود، نیمه ماه ژوئیه حرکت دریائی خود را به سوی غزه آغاز می کند». «معان بشور» افزود که «کشتی ها از سوی کشورهای عربی و اسلامی، کشورهای آمریکای لاتین و نیز از استرالیا خواهند بود». او همچنین گفت که برای همآهنگی این امور پیشاپیش از چند کشور دیدار کرده است، و از جمله به مصر، اردن و سودان سفرهائی داشته است. او همچنین گفت که به تدارکات و سفرهایش تا عملی کردن این هدف ادامه خواهد داد (روزنامه الشرق الاوسط، چاپ لندن، بیست و چهارم ژوئن 2010).

• ناصرالدین شقلال، مدیر کل اتحادیه ارشاد و اصلاحات در دولت الجزایر گفته است که آگاهی دارد که اتحادیه روحانیون سنی  به ریاست روحانی مصری، «صفوت حجازی»، در حال تدارکات برای فرستادن یک کشتی به سوی غزه است که همه سرنشینان آن را روحانیون سنی از کشورهای مختلف تشکیل خواهند داد. وی گفته است که این کشتی در چارچوب «ناوگان آزادی 2» راهی غزه خواهد شد (روزنامه الخبر، بیست و دوم ژوئن 2010). یک سازمان کوچک لبنانی نیز که خود را «سازمان دائمی نجات مسجد الاقصی و فلسطین» لقب داده است، اعلام کرد که درحال تدارکات برای فرستادن یک کشتی از یونان به سوی سواحل غزه است و افزوده که این کشتی نیز بخشی از «ناوگان آزادی 2» خواهد بود، و تاکید کرده که سرنشینان این کشتی نیز روحانیون لبنانی خواهند بود (وبسایت «مرکز تبلیغات فلسطینی»، بیست و پنجم ژوئن 2010).

کاروان دریائی از ایران 

• گزارش های منتشره از سوی جمهوری اسلامی ایران در زمینه فرستادن کشتی هائی از سوی نهادهای مختلف این کشور، همگی کاملا ضد و نقیض است. محمد رضا شیبانی، معاون وزیرخارجه ایران در امور اعراب (که تا چندی پیش سفیر ایران در لبنان بود) گفت گزارشهائی که در آنها گفته شده بود که ایران از برنامه خود برای فرستادن کشتی هائی به سوی غزه عدول کرده، نادرست است. شیبانی افزود که کشتی ها از سوی نهادهای «مردمی» ایران فرستاده می شود و نه دولتی، اما در همین حال مدعی شد که دلیل اجرا نشدن قصد و نیت برای فرستادن کشتی ها صرفا بخاطر «ادامه تدارکات» آنهاست. محمد رضا شیبانی گفته است که کشتی یا کشتی های «مردمی» ایران در چارچوب «ناوگان بزرگ آزادی بین المللی» به سوی غزه حرکت خواهند کرد. شیبانی همچنین مدعی شد که برنامه فرستادن کمک به غزه از راه هوائی همچنان در دست تدارک است (رادیوی دولتی ایران، بیست و ششم ژوئن 2010). 

• همزمان، محمود احمدی بیغش، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی که مسوولیت تدارکات و همآهنگی ها برای فرستادن یک هیات مجلس شورای اسلامی با عضویت خود او و سه عضو دیگر کمیسیون یاد شده را به سوی غزه بر عهده دارد، در مصاحبه با خبرگزاری ایسنا در ایران گفت که هیات مجلس ایران می خواهد سوار بر کشتی لبنانی خود را به غزه برساند. احمدی بیغش بدون اشاره به اینکه آیا از سوی مصر به این هیات اجازه عبور از گذرگاه الرفح برای رفتن به غزه داده شده بود یا نه، مدعی شد که اگر هیات مجلس ایران می خواست از طریق مصر به غزه برود، این امر می توانست به مفهوم «برسمیت شناخته شدن حصر غزه» باشد، و لذا در ادامه ادعا کرد که مجلس راهکار دیگری را بررسی کرد و به این نتیجه رسید که نمایندگان مجلس با کشتی لبنانی به غزه بروند (خبرگزاری ایسنا، بیست و ششم ژوئن 2010). منظور احمدی بیغش، کشتی «ناجی العلی» از لبنان است. این درحالی است که مسوولان این کشتی لبنانی تاکید کرده اند که افرادی که بروی این کشتی خواهند بود، همگی خبرنگاران و فعالان خواهند بود و قرار نیست که هیچ نماینده پارلمانی از هیچ کشور دنیا بروی عرشه کشتی باشد (وبسایت «النشره»، بیست و هفتم ژوئن 2010).

تدارکات سازمان های دیگر برای فرستادن کاروان های دیگر به غزه 

• بریتانیا:

• جرج گالووی، عضو مجلس عوام بریتانیا که از حامیان بین المللی مهم حماس و فلسطینی ها و دوست نزدیک صدام حسین نیز بود، اعلام کرد که سازمان تحت رهبری او برای فلسطینی ها با نام «زنده باد فلسطین» Viva Palestina، یک کاروان دریائی بزرگ به سوی غزه با نام «شریان حیاتی 4» تدارک خواهد دید. او افزود که محموله ها و افراد کاروان، ماه سپتامبر از لندن حرکت خواهند کرد  به کشتی هائی که از امیرنشین های خلیج فارس و شمال آفریقا خواهند آمد، ملحق می شوند و بدین ترتیب به گفته او، «یکی از بزرگ ترین کاروان های تاریخ معاصر» برای کمک رسانی به غزه به جریان خواهد افتاد (وبسایت «فلسطین-اینفو»Palestin-info ، بیست و هشتم ژوئن 2010). 

• اردن

• وائل السقا، که از او به عنوان «رئیس کمیته شریان زندگی» در اردن نام برده شده است، در روز دوازدهم ژوئن امسال مدعی شده بود که کاروانی با نام «شریان حیاتی 3» با پانصد نفر از اردنی ها (و احتمالا شهروندان کشورهای دیگر) از شهر «الرمثا» (در شمال غرب اردن) به سوی غزه حرکت خود را آغاز خواهد کرد. او افزوده بود که این کاروان ابتدا در مسیر حرکت خود در خاک اردن از امان، پایتخت اردن، نیز عبور خواهد کرد (وبسایت «السما»، بیست و ششم ژوئن 2010).