اخبار ترور و نزاع اسرائيلی- فلسطينی (دوم تا هشتم ژوئن 2010، برابر با دوازدهم تا هجدهم خرداد 1389)

فعالان IHH در کشتی ترک ماوی مرمره با سلاح سرد از پیش آماده شده سربازان اسرائیلی را مورد ضرب وشتم قرار می دهند (عکس ازروزنامه ترکی حریت، 6 ژوئن 2010)

رئوس گزارش

• تحلیل های اولیه از شهادت های گردآوری شده از سرنشینان کشتی ترک «ماوی مرمره» نشان می دهد که جمعیت خیریه اسلامی بنیادگرای ترکیه با نام «اینسانی یاردیم وقفی» یا IHH ، در ایجاد خشونت ها و درگیری بروی عرشه آن کشتی در رخدادهای سی و یکم ماه مه، نقش اساسی و آگاهانه ای ایفا کرد. شهادت های سرنشینان کشتی مؤید این امر است که خشونت رخ داده  در کشتی، اتفاقی و یا واکنش لحظه ای و احساسی نبود بلکه اقداماتی از قبل برنامه ریزی شده  بود که اجرای آن به «هسته سخت" سرنشینان کشتی محول شده بود. حدود چهل نفر از سرنشینان در این آشوب ها نقش اساسی ایفا کردند.

• حملات راکتی «قطره چکانی» از نوار غزه به سوی جنوب اسرائیل کماکان ادامه یافته است. یک راکت ضد تانک نیز به سوی یک واحد نظامی اسرائیل، به هنگام انجام عملیات امنیتی عادی در اطراف جداره مرزی، شلیک شد. ارتش اسرائیل تلاش یک باند فلسطینی را که اعضای آن با پوشیدن لباس غواصی قصد تعرض به سواحل اسرائیل را داشتند، شناسائی کرد و آنها را در آتشباری توپخانه نیروی دریائی خود از پای درآورد. در این حادثه در هفتم ژوئن چهار عضو آن باند کشته شدند و رد پای نفر پنجم نیز ناپدید شد.

مهمترین رخدادها درباریکه غزه و کرانه باختری

نوار غزه

حملات راکتی و خمپاره ای

• پرتاب راکت از نوار غزه به سوی جنوب اسرائیل کماکان ادامه یافته – هر چند که ابعاد آن همانند ماههای اخیر کاملا محدود است. این هفته سه مورد دیگر از حملات راکتی شناسائی شد و بقایای راکت های پرتاب شده به دست آمد. حملات، روزهای سی و یکم مه و اول ژوئن تکرار شده بود. همه راکت ها به فضای باز اصابت کرد که آسیب جانی یا زیان مالی در پی نداشت. یگان های شهدای الاقصی که شاخه نظامی فتح است و نیز «کمیته های مقاومت مردمی» مسؤولیت راکت پرانی های سی و یکم مه و اول ژوئن را برعهده گرفتند و گفتند که برای «ابراز خشم از  حمله اسرائیل به کشتی ترک ماوی مرمره به این حملات راکتی اقدام کرده اند. 

• اول ژوئن یک راکت ضد تانک به سوی واحد گشتی ارتش اسرائیل که در حال عملیات امنیتی عادی در اطراف جداره مرزی با نوار غزه بود، شلیک شد، که واکنش ارتش اسرائیل را در پی آورد (سخنگوی ارتش اسرائیل، اول ژوئن 2010) . شاخه نظامی جهاد اسلامی فلسطین مسؤولیت این حمله را عهده دار شد (وب سایت شاخه نظامی جهاد اسلامی فلسطین، اول ژوئن 2010).

حملات راکتی و خمپاره ای به سوی آبادی های اسرائیلی در صحرای «نگب غربی» (جنوب اسرائیل)(1) 

حملات راکتی در سال 2010 در نمودار ماهانه*

*  دراین نمودار نیز، راکت ها ئی که تنها به اسرائیل اصابت کرده، به حساب آمده است و راکت هائی که در خاک خود غزه فرود آمده، محاسبه نشده است.  در این دوره، میزان مشابهی نیز راکت درخاک غزه فرود آمده است.

** تا هشتم ژوئن 2010 

اقدامات بازدارندگی و مقابله در غزه

عملیات بازدارندگی نیروی هوائی اسرائیل 

• نیروی هوائی ارتش اسرائیل با حمله به دو باند راکت پرانان در غزه که در آستانه پرتاب راکت های دیگر به سوی جنوب اسرائیل بودند، مانع از افزایش راکت پرانی ها شد:

• اول ژوئن، نیروی هوائی ارتش اسرائیل یک باند از عوامل حملات راکتی را که شامل پنج نفر بودند و در بخش شمالی نوار غزه، در نزدیکی اسرائیل اقدام به راکت پرانی کرده بودند، شناسائی کرد و آنها را هدف قرار داد. منابع خبری فلسطینی می گویند که سه نفر از اعضای این باند، کشته شدند (سخنگوی ارتش اسرائیل، اول ژوئن 2010).

• در هفتم ژوئن نیز نیروی هوائی اسرائیل باند دیگری از راکت پرانان را در شمال نوار غزه شناسائی کرد و اعضای آنرا مورد هدف قرار داد (سخنگوی ارتش اسرائیل، هفتم ژوئن 2010).

ارتش اسرائیل یک برنامه تروریستی دریائی را خنثی کرد

• گروهی از شبه نظامیان فلسطینی که لباس غواصان را به تن داشتند، بامداد هفتم ژوئن در کنار ساحل غزه شناسائی شدند و به نظر می آمد که خود را برای یک تحرک دریائی و احتمالا اقدام خرابکاری دریائی آماده کرده اند. آتش توپخانه ارتش اسرائیل موجب شد، این باند متلاشی شود. پس از اقدام ارتش اسرائیل، منابع خبری فلسطینی از بدست آمدن جسد چهار کشته از پنج چریک خبر دادند. احتمالا یک قایق از سوی آنان برای این تحرک دریائی آماده شده بودند. یگان های شهدالاقصی، شاخه نظامی فتح تائید کرد که چهار نفر کشته ها، از شبه نظامیان وابسته به آن بوده اند اما گفت که دو نفر دیگر نیز زنده از مهلکه گریخته اند، و همچنین تائید کرد که رد پای یکی از چریک هایش نیز ناپدید شده است (وب سایت سخنگوی ارتش اسرائیل، هفتم ژوئن 2010).

یهودا و شومرون (کرانه باختری رود اردن)

اقدامات بازدارندگی و مقابله

• نیروهای اسرائیلی این هفته نیز در چارچوب اقدامات خود، با هدف بازدارندگی و جلوگیری از تحقق نیت اجرای برنامه های تروریستی باندهای مسلح فلسطینی در کرانه باختری، به مقابله پیشاپیش با آنها اقدام کرده اند و شماری از آنها را شناسائی و دستگیر کرده اند. در همین حال، مواردی از تظاهرات و اقدامات خشونت بار نیز در مناطق مختلف کرانه باختری روی داد. همچنین یک شهروند خارجی با چاقو به یک سرباز اسرائیلی حمله ور شد که فرد مهاجم دستگیر شد و به پلیس اسرائیل تحویل گردید (سخنگوی ارتش اسرائیل، پنجم ژوئن 2010).  

•  همچنین مواردی از سنگ پرانی به سوی خودروهای مردم غیرنظامی اسرائیلی که در جاده های کرانه باختری تردد می کردند، در طول این هفته رخ داد که به زخمی شدن دو نفر اسرائیلی منجر شد که میزان جراحت آنها سطحی بود. به جزئیات شماری از موارد مهم سنگ پرانی در جاده های این منطقه اشاره می شود: 

• هفتم ژوئن – اتومبیل های در حال گذر از کنار چهار راه جاده «تکواع» (در جنوب شخم – نابلس) مورد سنگ پرانی قرار گرفتند که این تعرض ها آسیب جانی نداشت و خسارت مالی نیز وارد نکرد (سخنگوی ارتش اسرائیل، هفتم ژوئن 2010).

• چهارم ژوئن – خودروهای غیرنظامی های اسرائیلی که در این روز از کنار منطقه «بیت اومر» (در جنوب غرب بیت لحم) حرکت می کردند، با سنگ پرانان فلسطینی روبرو شدند که این حملات هر چند آسیب جانی در پی نداشت اما به خودروها زیان وارد آورد (سخنگوی ارتش اسرائیل، چهارم ژوئن 2010).  

• سوم ژوئن – خودروهای مردم اسرائیل که از کنار «العروب» (در جنوب غرب بیت لحم) حرکت می کردند، با تعرض سنگ پرانان فلسطینی مواجه گردید، که در جریان آن، دو شهروند اسرائیلی به طور سطحی زخمی شدند که به درمان سرپائی در محل نیاز پیدا کردند. همان روز، یک اتوبوس مسافربری اسرائیلی که از کنار منطقه عرب نشین «بیت غنون» (در شمال شرق حبرون – الخلیل) حرکت می کرد، با سنگ مورد تعرض قرار گرفت که آسیب جانی در پی نداشت اما به اتوبوس و خودروهای دیگر خسارت وارد کرد (سخنگوی ارتش اسرائیل، سوم ژوئن 2010).

• دوم ژوئن – در این روز سه بطری آتش زا به سوی اتومبیل های اسرائیلی در کنار «کفر اسککه» (در جنوب شرق شهر فلسطینی نشین قلقیلیه) پرتاب شد که کسی از سرنشینان خودروها را زخمی نکرد و آسیب مالی نیز به بار نیآورد (سخنگوی ارتش اسرائیل، دوم ژوئن 2010).

تحولات نوار غزه

گشایش گذرگاه الرفح با غزه ازسوی مصر

• در پی شدت گرفتن فشارهای بین المللی در نتیجه رخدادهای کشتی ترک «ماوی مرمره»، کشور مصر نیز که زیر انتقادهای بین المللی و عربی به خاطر بستن گذرگاه مرزی الرفح قرار دارد، روز اول ژوئن، این گذرگاه زمینی را گشود. در پی اقدام مصر، بلافاصله صدها فلسطینی در دو سوی مرز به رفت و آمد پرداختند که این امر موجب شد که نیروهای امنیتی و دیده بانی مرزی مصر نیز تدارکات خود را افزایش دهند (الشروق، پنجم ژوئن 2010). یک «مقام بلندپایۀ امنیتی مصر» در این خصوص گفت که «محاصره غزه، ناکام شده و باید با گشایش گذرگاههای مرزی مانع از آن شد که اسرائیل به مجازات دسته جمعی فلسطینی ها اقدام کند». مقامات امنیتی مصری اعلام کردند که هر چند گذرگاه الرفح را بازگشائی کرده اند اما به مصالح ساختمانی و نیز محموله های بزرگ امکان ورود به غزه را نخواهند داد و گشایش گذرگاه، صرفا برای تردد فلسطینی هاست (خبرگزاری فرانسه، هفتم ژوئن 2010).

کاروان دریائی برای غزه

جمع بندی اولیه از شهادت های سرنشینان کشتی ترک، و بررسی  تجهیزات بدست آمده در کشتی(2) 

• تجزیه و تحلیل اولیه از شهادت های گردآوری شده از سرنشینان کشتی ترک «ماوی مرمره»، پس از انتقال کشتی به بندر اشدود، نشان می دهد که فعالان جمعیت خیریه اسلام گرای افراطی در ترکیه(3)، «اینسانی یاردیم وقفی»، IHH، موجب به خشونت کشیده شدن رخدادها علیه سربازان ارتش اسرائیل بروی عرشه کشتی شدند.

عکسی ازتصاویرثبت شده توسط دوربین های محافظتی کشتی «ماوی مرمره»، سرنشینان را درحال آماده شدن برای رویاروئی با سربازان اسرائیلی نشان می دهد (سخنگوی ارتش اسرائیل، 3 ژوئن 2010)

• شواهد بدست آمده این حقیقت را ثابت می کند که خشونت نشان داده شده از سوی گروهی از سرنشینان کشتی ترک «ماوی مرمره»، غریزی و احساسی و غیر ارادی نبود بلکه اقدامی سازمان یافته و از قبل برنامه ریزی شده بود، که انجام آن به «هسته سخت» سرنشینان کشتی، که گروهی 40 نفره و آموزش دیده بودند، محول شده بود (مجموعه سرنشینان و خدمه کشتی 682 نفر بودند). به  این افراد وظائف مشخصی محول شده بود و کار تقسیم وظایف از قبل انجام شده  بود. این گروه بدون هیچ گونه بازرسی و بررسی از سوی ماموران دولتی ترکیه، به روی عرشه کشتی سوار شده بودند (در حالی که مقامات ترکیه گفته بودند که هه سرنشینان کشتی مورد بازرسی های لازم قرار گرفته بودند. اما شواهد نشان داد که این گروه با ماموریت محوله قبل، از بازرسی ها، عملا و به هر دلیلی معاف شده بودند).

• تدارکات از قبل آماده شده از سوی جمعیت IHHنشان می دهد که میان آنها تجهیزات ارتباطاتی، (به هنگام سوار شدنشان به کشتی) توزیع شده بود. این گروه ماموریت داشتند که بروی طبقه بالای کشتی (عرشه) کشتی قرار گیرند. دو ساعت قبل از درگیری اولیه آنها با نیروهای ارتش، «فرمانده گروه» که خود بولنت ایلدریم، رئیس «اینسانی یاردیم وقفی» بود، آخرین رهنمودها را به این گروه یادآور شده و وظایف آنها را تکرار کرده بود و مراقب بود که افراد در نقاط مشخص کشتی قرار گیرند. این گروه جلیقه های ضد آب را به تن کرده و نقاب هائی را برای زدن به صورت آماده کرده و برخی چهره خود را نیز با چفیه پوشانده بودند. آنها مقادیر زیادی سلاح سبک و آلات برنده در اختیار داشتند و از وسائل دیگر موجود درون کشتی نیز به عنوان سلاح های سرد در برخورد با نیروهای اسرائیلی استفاده کردند (چاقو ها، تبر، زنجیر، باتوم، آهن آلات و تیرکمان در حملات به کار رفت). آلات تیز و برنده زیاد دیگری، حتی بشقاب های لب شکسته برای زخمی کردن سربازان اسرائیلی استفاده شد. چند عدد دستگاه چاقو تیزکنی نیز برای تیز کردن آهن آلات برنده نیز از قبل وارد کشتی شده بود.

دستگاه چاقو تیزکنی برای تیزکردن آهن آلات و زنجیرهائی که

درکنار پرچم با عبارت لااله الا الله بدرون کشتی برده شده بود

(سخنگوی ارتش اسرائیل، 3 ژوئن 2010)

• سرنشینان کشتی شهادت دادند که جمعیت خیریه اسلامی ترکیه از ارتباطات نزدیک و گسترده ای با رجب طیب اردوغان برخوردار است، و نیز از تدارکات و همکاری گسترده دولت ترکیه در اعزام انی کاروان دریائی سخن گفتند. این شهادت ها این استنباط اولیه را ثابت می کند که هدف کاروان دریائی به غزه محدود به کمک بشر دوستانه برای مردم غزه نبوده، بلکه بر ایجاد تحریک عمدی و درگیری شدید با اسرائیل تمرکز داشت.

کاروان های دریائی دیگری نیز برای رسیدن به غزه تدارک دیده می شود 

• عواقب رخدادهای کشتی ترک «ماوی مرمره» و بازتاب گسترده آن در رسانه های بین المللی و شدت گرفتن تنگنای دولت اسرائیل موجب شد که کشورها و سازمان های دیگری نیز از قصد خود برای ارسال کاروان های جدید به غزه خبر دهند. به نظر می رسد که هدف از همه این کاروان های تدارک دیده شده برای آینده نزدیک، بیش از آنکه کمک رسانی برای مردم غزه باشد، ضربه زدن به اسرائیل و متزلزل کردن بیشتر جایگاه بین المللی این کشور و تشدید فشار دیپلماتیک در صحنه جهانی برای رفع حصر غزه است.   

• به گفته جمال الخضری، از سران حماس و مسؤول «کمیته های مقاومت مردمی رفع حصر غزه» ، هم اکنون بیش از ده کاروان جهانی دیگر، از راه دریائی از سوی کشورهای اسلامی و عربی و سایر کشورهای جهان برای ارسال به غزه تدارک دیده می شود. جمال الخضری خاطر نشان کرد که اقدام اسرائیل علیه کشتی «ماوی مرمره» تنها موجب تحریک جامعه جهانی برای ارسال کاروان های دیگر شده است. مقامات دولت حماس نیز که در «کمیته های رفع حصر غزه» فعال هستند، گفتند که آنان نیز اطلاع یافته اند که فعالیت چشم گیری در سراسر جهان برای ارسال کاروان های دیگری بسوی  غزه در جریان است (خبرگزاری معان، چهارم ژوئن 2010).

تسلط اسرائیل بر کشتی «ریچل کوری» 

• روز پنجم ژوئن، نیروی دریائی ارتش اسرائیل توانست به گونه مسالمت جویانه و به دور از هرگونه خشونت بر کشتی ایرلندی «ریچل کوری» مسلط شود. تکاوران اسرائیلی پس از روبرو شدن با «حرکت بدور از خشونت 19 سرنشین و خدمه این کشتی» آنرا با آرامش به سوی بندر اشدود هدایت کردند. این کشتی از ابتدا قرار بود به کاروان پیشین به سوی غزه ملحق شود اما با تاخیر به نزدیکی آب های منطقه رسیده بود. هشت نفر ناخدا و خدمه کشتی و یازده نفر دیگر فعالان بروی کشتی بودند. از این فعالان صلح، پنج نفر آنها ایرلندی و شش تن شهروند مالزی بودند. حرکت کشتی در چهارچوب «جنبش غزه آزاد» صورت گرفته بود. یکی از شهروندان مالزی، نماینده پارلمان آن کشور بود و یک شهروند کوبا نیز در میان خدمه کشتی دیده می شد. شهروندان ایرلندی، از جمله خانم میرید مگوایر، برنده جایزه صلح نوبل و آقای دنیس هالیدی، دستیار اسبق دبیرکل سازمان ملل با هواپیما به ایرلند برگردانده شدند. اما دیگران از راه زمینی به اردن انتقال یافتند تا از آنجا به کشورشان بازگردند. خود کشتی «ریچل کوری» همچنان در بندر اسرائیلی اشدود پهلو گرفته است (وب سایت های خبری ایرلند، هفتم ژوئن 2010).

تسلط آرام نیروی دریائی اسرائیل بر کشتی «ریچل کوری» و هدایت آن بسوی بندر اشدود

(وب سایت سخنگوی ارتش اسرائیل، 5 ژوئن 2010)

واکنش ها درجهان به رخدادهای کشتی «ماوی مرمره» 

• در بسیای از کشورهای جهان، بویژه در ممالک عربی تظاهرات و راه پیمائی های گسترده ای در اعتراض به اقدام اسرائیل در برخورد با کشتی ترک «ماوی مرمره» برگزار شد. در این تجمع ها و سایر حرکت های اعتراضی، اسرائیل نکوهش گردید، و این کشور به رفع حصر غزه فرا خوانده شد. در این رابطه به این موارد اشاره می شود:

• تظاهرات اعتراضی در نکوهش اسرائیل در شهرهای متعددی در  آمریکا برگزار شد. از جمله کاخ سفید واشنگتن، لوس آنجلس و نیویورک شاهد تظاهرات ضد اسرائیلی بود. در تظاهرات برگزار شده در سانفرانسیسکو تظاهر کنندگان هوادار فلسطینی ها با حامیان اسرائیلی درگیر شدند. (Today’z zaman، سوم ژوئن 2010 ، وب سایت شبکه خبری «فاکس نیوز» ، اول ژوئن 2010). 

•  سفارتخانه اسرائیل در لندن شاهد تظاهرات پر خشم صدها نفر از هواداران فلسطینی ها – بویژه اعراب مقیم بریتانیا بود. در بسیاری دیگر از شهرهای انگلیس نیز تظاهرات گسترده ای برگزار شد (شبکه خبری تلویزیونی «پرس تی وی» ایران، اول ژوئن 2010).

تظاهرات ضد اسرائیلی دربرابرکاخ سفید و نیویورک (ازجمله با شرکت یهودیان افراطی گروه قلیل «نتوری ی کارتا» که موجودیت اسرائیل را تا آمدن ماشیاح- مسیح موعود یهودیان- قبول ندارند)

(Today's Zaman، 3 ژوئن 2010),

• صدها نفر از فلسطینی ها و اعراب مقیم برلین و نیز آلمانی های هوادار فلسطینی ها در برلین تظاهرات بزرگی را علیه اسرائیل برگزار کردند. در سایر شهرهای آلمان نیز حرکت های ضد اسرائیلی، از جمله به صورت تظاهرات در خیابان ها برگزار شد (شبکه الجزیره، سی و یکم مه 2010 ، خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی ایران، «ایرنا» IRNA پنج ژوئن 2010).

•  تظاهرات اعتراضی علیه اسرائیل در پاریس، و نیز در مادرید و شهرهای بزرگ و کوچک دیگر اروپا در جریان بود (Today's Zaman، سوم و چهارم ژوئن 2010).

تظاهرات برلین درپنجم ژوئن  (IRNA، 5 ژوئن 2010) 

• تظاهرات اعتراضی درجهان اسلامی و عربی:

• از همان ساعات اولیه روز دوشنبه سی و یکم ماه مه (بلافاصله پس از رخداد دریائی) شهرهای بزرگ و کوچک ترکیه، بویژه در آنکارا و استانبول، شاهد تظاهرات ضد اسرائیلی شد. در این چارچوب، روز چهارم ژوئن تظاهرات بزرگ دیگری با شرکت حداقل ده هزار نفر در بندر استانبول براه افتاد (خبرگزاری فرانسه، AFP، چهارم ژوئن 2010).

• در سوریه، تظاهرات بزرگ ضد اسرائیلی با شرکت شمار زیادی از مردم و با حمایت و سازماندهی آشکار دولتی، روزهای سی و یکم ماه مه و نیز اول ژوئن، با عنوان «همبستگی» با دست اندرکاران کاروان ضمن ابراز خشم از اسرائیل برگزار شد. تظاهر کنندگان با رفتن به مقابل سفارتخانه ترکیه در دمشق و نیز دفتر سازمان ملل متحد در دمشق  در سی و یکم مه، با ترکیه ابراز همدردی کردند و شعارهای «مرگ بر اسرائیل» سر دادند. در کنار تظاهرات در دمشق، حرکت های اعتراضی در سایر شهرهای دیگر سوریه، مانند «حلب»، برگزار شد (خبرگزاری رسمی سوریه و وب سایت Day Press ، سی و یکم مه 2010 ، و روزنامه «البعث» ، اول ژوئن 2010).

• در لبنان، در نزدیکی مرز با اسرائیل، حزب الله تظاهرات بزرگی را در روز دوم ژوئن با شرکت حدود پنج هزار نفر برگزار کرد. دو نفر از نمایندگان پارلمان لبنان در این تظاهرات شرکت داشتند. در جریان تظاهرات، پرچم های آمریکا و اسرائیل به آتش کشیده شد و به سوی مقر ارتش اسرائیلی در این سوی مرز سنگ پرانی شد (خبرگزاری لبنان، سوم ژوئن 2010).

• در امان، پایتخت اردن، تظاهراتی ضمن به آتش کشیدن پرچم اسرائیل برگزار شد.

تظاهرات در امان، پایتخت اردن، 31 مه

(Today's Zaman 3 ژوئن )

•  بلند پایگان اردنی  نیز زبان به نکوهش اسرائیل گشودند. در این راستا:

• ملکه رانیه، شهبانوی اردن، در وب سایت شخصی خویش، اندک زمانی پس از اقدام ارتش اسرائیل «انزجار» خود را بیان کردTwitter) ، 31 مه 2010). ملکه رانیه با انتشار مقاله ای نیز در روزنامه انگلیسی ایندیپندنت کادر رهبری اسرائیل را نکوهش کرد و نوشت که تسلط اسرائیل بر این کشتی «نادیده گرفتن آشکار قوانین بین المللی و حقوق بشر است» (ایندیپندنت، هفتم ژوئن 2010).   

•   ناصر جوده، وزیر خارجه اردن، اقدام ارتش اسرائیل را در وب سایت اینترنتی خود نکوهش کرد (Twitter ، سی و یکم مه 2010).

• سمیر الرفاعی ، نخست وزیر اردن، آنچه را که «تجاوزگری اسرائیل» نامید، نکوهش کرد و در جریان دیدار با رئیس سنای جمهوری چک که به امان، پایتخت اردن سفر کرده بود، اقدام اسرائیل را «جنایتی ظالمانه» توصیف کرد (خبرگزاری رسمی اردن، اول ژوئن 2010).

• شیخ همام سعید، رهبر معنوی گروه اخوان المسلمین در اردن، با تشویق و تمجید ترکیه، از رجب طیب اردوغان، نخست وزیر ترکیه نیز قدردانی کرد (الجزیره، دوم ژوئن 2010).  

• حسن نصرالله، دبیر کل حزب الله لبنان، به بهره برداری تبلیغاتی از ماجرای برخورد دریائی پرداخت. حسن نصرالله در مناسبت هائی، از جمله در آئین بیست و یکمین سالروز درگذشت آیت الله روح الله خمینی، بنیانگزار نظامی اسلامی ایران، به قدردانی از ترکیه پرداخت، و از جمله گفت:

• حسن نصرالله با تجلیل از شرکت کنندگان در کاروان دریائی به سوی غزه، این حرکت را «حماسه و جهاد مقدس انسانی» نامید، و از آنچه که «آمادگی برای شهادت» از سوی سرنشینان کشتی نامید، زبان به تحسین گشود (تلویزیون لبنان، سوم ژوئن 2010).

• حسن نصرالله گفت «اسرائیل عمدا به خشونت زیاد دست زده تا کسانی را که بخواهند در کاروان های بعدی شرکت کنند، بترساند». حسن نصرالله گفت «اسرائیل در ماجرای کشتی ها گرفتار شد و ضروری است که فشار از این راه بر اسرائیل افزایش یابد» (شبکه TRT ترکیه، پنجم ژوئن 2010).  (حسن نصرالله معمولا در مصاحبه های تلویزیونی خارجی شرکت نمی کند اما برای قدردانی از ترکیه با شبکه TRT ترکیه مصاحبه کرد). 

• محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطینی، خواهان تشکیل نشست اضطراری اتحادیه عرب در پی رخدادهای کشتی ترک «ماوی مرمره» شد، و نیز سه روز عزای عمومی را اعلام کرد. ابوزمازن (محمود عباس) گفت «هر چند غزه محاصره است، اما واقعیت این است که کرانه باختری نیز از انواعی از محاصره در رنج است» . ابومازن خواهان برقراری یک روز با نام «روز خشم» در سرزمین های فلسطینی شد، که پنجم ژوئن ترتیب یافت، و در جریان آن، پرچم های 32 کشور که شهروندان آن در شمار سرنشینان کشتی «ماوی مرمره» بودند به نشانه تجلیل از این کشورها به اهتزاز درآمد، و نیز یک ماکت نمادین از کشتی ترک «ماوی مرمره» در آئین اصلی تجلیل از ترکیه قرار گرفته بود (روزنامه «الحیات الجدیده» ، پنجم ژوئن 2010).

_________________