اخبار ترور و نزاع اسرائيلی - فلسطينی (24 مارس تا ششم آوریل 2010، برابر با چهارم تا هفدهم فروردين 1389)

سلام فیاض، نخست وزیر تشکیلات خود گردانی، برنامه ایجاد زیربناهای لازم برای استقلال کشور فلسطین از راه بر پائی موسسات و نهادها را مورد تاکید قرار می دهد ( psp.org.lb، سوم آوریل 2010)

رئوس گزارش

• در هفته های اخیر دوباره بر شمار حملات راکتی و خمپاره ای از نوار غزه به سوی جنوب اسرائیل به میزان چشمگیری افزوده شده است. در دو برخورد نیز یک افسر و یک سرباز ارتش اسرائیل در روز بیست و ششم مارس کشته شدند. یک کارگر تایلندی نیز که در یک مزرعه کشاورزی اسرائیلی ها در یکی از آبادی های جنوب اسرائیل کار می کرد، در روز هجدهم مارس، در حمله راکتی کشته شد. این ها در حالی است که سازمان حماس که حاکم بر نوار غزه است، سیاست «مهار حملات راکتی» را دنبال کرده و می کوشد که دیگر تشکل های مسلح غزه را نیز به قطع حملات راکتی وادار کند اما همواره در این هدف خود موفق نیست.

• در کرانه باختری نیز تظاهرات توام با خشونت از سوی فلسطینی ها، همراه با سنگ پرانی ها و پرتاب بطری های آتش زا به سوی اتومبیل های اسرائیلی ادامه یافته است. مقامات تشکیلات خود گردان فلسطینی این اقدامات را مورد تجلیل قرار داده و آنرا «بخشی از مقاومت مردمی» می نامند اما تاکید دارند که با تبدیل شدن این رخدادها به نبرد مسلحانه دیگری، مانند انتفاضه قبلی مخالفند. همزمان، سلام فیاض، نخست وزیر تشکیلات فلسطینی برنامه های خود را برای بر پائی نهادها و موسسات مورد نیاز و تقویت اداره های کنونی جهت آماده کردن زمینه برای استقلال کشور فلسطین در نیمه سال 2011 تکرار کرد.

مهم ترین رخدادها در باریکه غزه و کرانه باختری

نوار غزه

یک افسر و یک سرباز ارتش اسرائیل در برخوردی مسلحانه در مرکز غزه کشته شدند

• روز بیست و ششم مارس، در حادثه تیراندازی که وخیم ترین رخداد از این نوع، از پس از عملیات «سرب گداخته» بود، بر اثر تیراندازی فلسطینی ها یک افسر و یک سرباز ارتش اسرائیل کشته و دو سرباز دیگر زخمی شدند. جراحت یکی از زخمی ها متوسط و دیگری سبک توصیف شد. آتشباری در ساعات بعدازظهر در نزدیکی گذرگاه «کیسوفیم» و هنگامی که واحد اسرائیلی متوجه کارگزاری یک بسته تخریبی از سوی یک باند فلسطینی شد، صورت گرفت. واحد اسرائیلی در جستجوی باند مزبور و برای بررسی منطقه، وارد آن ناحیه شد. در جریان تعقیب و گریز، یک نارنجک از یونیفورم نظامی افسر اسرائیلی منفجر شد که به کشته شدن او و یک سرباز واحدش منجر شد. کشته ها «الیراز پرتس»، افسر 32 ساله، و «ایلان سبیاتکووتسکی»، سرباز 21 ساله از اهالی شهر «ریشون لتصیون» در مرکز اسرائیل بودند. در این رخداد، دو فلسطینی مسلح نیز کشته شدند.  

• شاخه نظامی سازمان حماس در غزه مسوولیت این رخداد را بر عهده گرفت اما شمار دیگری از تشکل های فلسطینی نیز خود را مسوول آن قلمداد کردند و از جمله جبهه خلقی آزادی فلسطین، نیروهای خود را مسوول آن دانست. ابو عبیده، سخنگوی «یگانهای عزالدین القسام»، شاخه نظامی حماس، گفت که «این عملیات در واکنش به ورود نیروهای اسرائیلی به خاک غزه صورت گرفته است». ابو عبیده این امر را که سایر تشکل های مسلح فلسطینی در آن نقشی داشته اند، قاطعانه رد کرد و آنرا تنها کار حماس معرفی نمود (شبکه الجزیره، بیست و ششم مارس 2010).

صحنه آتشباری میان نیروهای ارتش اسرائیل با فعالان شاخه نظامی حماس

(عکس از وب سایت شاخه نظامی حماس، 28 مارس 2010)

• سایر سخنگویان حماس نیز به این رخداد واکنش نشان دادند. از جمله: 

• طاهر النونو، سخنگوی دولت حماس گفت که دولت حماس «حق مقاومت فلسطین را برای دفاع از مردم خود به رسمیت می شناسد» (العربیه، بیست و ششم مارس 2010).

• اسماعیل رضوان، یک مقام ارشد حماس تاکید کرد که «مقاومت حق دارد که به رخنه اسرائیل به غزه واکنش نشان دهد و با آن مخالفت نماید» (Palestine-info، بیست و ششم مارس 2010).

افزایش حملات راکتی از غزه به سوی صحرای نگب غربی در جنوب اسرائیل

• حملات راکتی و خمپاره ای به سوی آبادی های اسرائیلی در صحرای نگب غربی در جنوب اسرائیل ادامه یافته است. در طول دو هفته اخیر، پنج مورد حمله راکتی به سوی این آبادی ها صورت گرفت اما چهار فروند راکت دیگر نیز از غزه شلیک شد که بدلیل برد ناکافی، در خاک خود غزه فرود آمد. همزمان با راکت ها، سه قبضه خمپاره نیز پرتاب شد، که دو مورد آن در نبرد باند فلسطینی های مسلح در گذرگاه «کیسوفیم» در رخداد روز بیست و ششم علیه سربازان اسرائیلی استفاده شد. حملات راکتی این دو هفته تلفاتی بر جای ننهاده، و آخرین کشته، همان کارگر تایلندی بود که روز هجدهم مارس در مزرعه ای در جنوب اسرائیل جان خود را از دست داد. تشکل های مختلف فلسطینی مسوولیت حملات راکتی و خمپاره ای دو هفته اخیر به اسرائیل را بر عهده گرفتند؛ جهاد اسلامی فلسطین، جبهه خلقی آزادی فلسطین، یگانهای شهدای الاقصی، شاخه نظامی حماس (وب سایت های رسمی این تشکل های فلسطین).

حملات راکتی و خمپاره ای به سوی آبادی های اسرائیلی در صحرای «نگب غربی» (جنوب اسرائیل)(1)

(از دسامبر 2009 تا ششم آوریل 2010)

حملات راکتی در سال 2010 در نمودار ماهانه(2)            

فعالیت نیروی هوائی اسرائیل

• در واکنش به حملات راکتی صورت گرفته به خاک اسرائیل، نیروی هوائی اسرائیل هدف هائی را در باریکه غزه بمباران کرد. در دوم آوریل یک باند مسلح در منطقه بیت لاهیه، یک مقر در الرفح و یک کارگاه مهمات سازی در غزه هدف واقع شدند. نیروی هوائی در عملیات چهارم آوریل نیز یک باند مسلح فلسطینی را که ظاهرا در صدد کارگزاری بمب در نزدیکی گذرگاه «کیسوفیم» بود، هدف قرار داد (سخنگوی ارتش اسرائیل، دوم و چهارم آوریل 2010). 

• منابع فلسطینی گفتند که این عملیات نیروی هوائی اسرائیل اکثرا بدون تلفات و جراحات بوده است. اما بر اساس گزارش های منابع فلسطینی، در عملیاتی که علیه تشکل های مسلح فلسطینی در محله «الزیتون» در غزه صورت گرفت، «شماری از غیر نظامی ها از جمله کودکان زخمی شده اند» (Palestine-info، دوم آوریل 2010).

حماس به سیاست «مهار حملات راکتی» ادامه می دهد

• حماس به سیاست «مهار حملات راکتی» ادامه داده و می کوشد که سایر تشکل های مسلح فعال در غزه را نیز از حمله راکتی به اسرائیل باز دارد تا مانع از وخیم شدن اوضاع گردد. در این راستا، خبر داده شد که واحد های گشتی وابسته به تشکیلات امنیتی دولت حماس به گشت زنی پرداخته اند تا باندهائی را که در صدد حملات راکتی احتمالی به اسرائیل هستند، شناسائی کنند و افراد این باندها را دستگیر می کنند (الشرق الاوسط، پنجم آوریل 2010). اما سران حماس بدنبال رخدادهای اخیر، آنچه را که «وخیم شدن اوضاع به خاطر اقدامات اسرائیل» نامیدند، محکوم کردند اما خواهان آرام شدن اوضاع شدند. در این راستا به این واکنش های سران حماس اشاره می شود:

• مشیر المصری، از مقامات ارشد حماس، گفت که «حماس در آمادگی کامل برای دفاع از غزه قرار دارد»، و افزود که «دیگر تشکل های مسلح فلسطینی نیز موافقت کرده اند که بخاطر آرام کردن اوضاع، به آتش بس نانوشته با اسرائیل ادامه دهند هر چند که توافق شفاهی میان این گروهها در باره ادامه آتش بس با اسرائیل به صورت مکتوب و رسمی در نیآمده است» (مصاحبه با بی بی سی، دوم آوریل 2010). 

• اسماعیل هنیه، نخست وزیر دولت حماس در غزه، آنچه را که «وخیم شدن اوضاع از سوی اسرائیل» نامید، محکوم کرد و از جامعه بین المللی خواست که «جلوی تجاوزگری اسرائیل را بگیرد». هنیه گفت که «دولت حماس می کوشد که در تماس با سایر تشکل های غزه، آنها را به لزوم پایبندی به توافق ملی (منظور هنیه؛ وادار کردن سایر تشکل های مسلح غزه به رعایت خودداری از حملات راکتی به اسرائیل است) تشویق کند» (الجزیره، دوم آوریل 2010). 

• بر اساس منابع خبری فلسطینی و عربی، روز سوم آوریل 2010، هیات های ارشد نمایندگی و سران چهار تشکل عمده فعال مسلح غزه: حماس، جهاد اسلامی فلسطین، جبهه خلقی آزادی فلسطین و جبهه دموکراتیک گرد آمدند و موافقت کردند که یک کمیته برای بررسی وضعیت و همآهنگی میان این تشکل ها برپا کنند. این گروهها گفتند که «حملات راکتی، بطور اصولی، بخشی از مقاومت مشروع علیه اسرائیل است»، و گفتند که از سوی دولت حماس برای قطع حملات راکتی زیر فشار و اجبار قرار نگرفته اند اما دولت حماس به آنها گفته است که «ملاحظه وضعیت را بنمایند» (الحیات، پنجم آوریل 2010). سخنگوی جهاد اسلامی فلسطین و برخی از فعالان اصلی این سازمان این امر را که جهاد اسلامی فلسطین به قطع حملات راکتی متعهد شده است، رد کردند ، ولی گفتند که «نیروهای این سازمان با توجه به شرائط عملی منطقه، حملات راکتی آینده را انجام خواهند داد» (وب سایت خبری «پال تودی، چهارم آوریل 2010).

یهودا و شومرون (کرانه باختری رود اردن)

رخدادهای «روز زمین» در کرانه باختری و نیز در نوار غزه

• «روز زمین» که اعراب مقیم اسرائیل آن را در روز سی ام ماه مارس برگزار می کنند، دستآویزی نیز برای تظاهرات و همآیش های اعتراضی در کرانه باختری و نوار غزه علیه اسرائیل قرار گرفت. در این راستا به این رخدادها اشاره می شود:

• در یهودا و شومرون (کرانه باختری) – تظاهرات اصلی در شهر رام الله صورت گرفت. راه پیمائی هائی نیز در «کفر بدرس» در غرب رام الله ترتیب یافت که در آن تظاهر کنندگان با نیروهای ارتش اسرائیل درگیر شدند. تجمع ها و راه پیمائی های دیگری نیز در شهر شخم – نابلس و نیز در نزدیکی شهر فلسطینی نشین قلقیلیه برگزار شد. سلام فیاض، نخست وزیر تشکیلات خود گردانی، شخصا در تجمع اعتراضی که در منطقه «سلفیت» برگزار شد، شرکت کرد (خبرگزاری فلسطینی «وفا»، سی ام مارس 2010).

• در باریکه غزه – در شماری از مناطق غزه به مناسبت «روز زمین» راه پیمائی ها و تجمع های اعتراضی برگزار شد، و راه پیمایان درحالیکه پرچم های فلسطین و پارچه نوشته هائی را در نکوهش اسرائیل در دست داشتند، به سوی مناطق مرزی با اسرائیل حرکت کردند. فلسطینی ها مدعی شدند که نیروهای اسرائیلی به سوی راه پیمایان آتش گشوده و شماری از آنها را زخمی کرده اند (وب سایت خبری «پال تودی»، سی ام مارس 2010).

کاریکاتوری در انتقاد از «کوتاهی دست عربی»: در حالی که مسجد الاقصی ظاهرا در آتش می سوزد، فریاد رسی برای خاموش کردن آن  نمی رسد

(روزنامه الحیات الجدیده، ارگان دولت خود گردان فلسطینی، دوم آوریل 2010)

اقدامات بازدارندگی و مقابله

• نیروهای امنیتی اسرائیل در طول این هفته نیز با اقدامات بازدارندگی و مقابله، چند نفر از افراد مظنون به مشارکت در عملیات تروریستی را شناسائی و بازداشت کرده و مهماتی را کشف و ضبط نمودند. این هفته نیز درگیری های خشونت باری در یهودا و شومرون (کرانه باختری) رخ داد و تظاهر  کنندگان با نیروهای امنیتی به زد و خورد پرداختند. چند سرباز در سنگ پرانی فلسطینی ها زخمی شدند.  

• همچنین، حملاتی به صورت سنگ پرانی و پرتاب بطری های آتش زا به سوی اتومبیل های مردم غیر نظامی اسرائیلی در نقاط مختلف کرانه باختری صورت گرفت، که شماری از اسرائیلی ها را به طور سبک زخمی کرد. به تعدادی از این موارد اشاره می شود:

• سوم آوریل – یک دستگاه اتوبوس اسرائیلی در نزدیکی «الخضر» (در غرب بیت لحم) با سنگ مورد تعدی قرار گرفت که به اتوبوس خسارت وارد کرد اما جراحت جانی در بر نداشت (سخنگوی ارتش اسرائیل، سوم آوریل 2010).

• دوم آوریل – خودروهای غیر نظامی اسرائیلی که از کنار منطقه «سینجیل» (در شمال شرق رام الله) حرکت می کردند، با سنگ مورد حمله قرار گرفتند، که به زخمی شدن یک دختر اسرائیلی انجامید. جراحت او سبک توصیف شد. همان روز، اتومبیل های دیگری از مردم اسرائیل که در کنار «تکواع» (در جنوب بیت لحم)، و نیز در اطراف «العروب» (در جنوب غرب بیت لحم) حرکت می کردند، با سنگ مورد تعرض واقع شدند که این رخدادها جراحاتی نداشت اما به برخی از اتومبیل ها خسارت رساند (سخنگوی ارتش اسرائیل، دوم آوریل 2010).

• اول آوریل -  اتومبیل های مردم اسرائیلی در حال حرکت از تقاطع جاده «ییتسهار» در شومرون با سنگ مورد تعرض واقع شدند که یک مرد اسرائیلی را زخمی کرد و جراحت او سبک اعلام شد. همان روز، به سوی خودروهائی که از کنار «سیلواد» (در شمال شرق رام الله) حرکت می کردند، بطری آتش زا پرتاب شد که جراحات یا خسارات مالی در بر نداشت (سخنگوی ارتش اسرائیل، اول آوریل 2010).

• سی و یکم مارس – به طرف خودروهای نظامی ارتش اسرائیل در کنار محله یهودی نشین شهر حبرون – الخلیل سنگ پرانی شد، که یک سرباز را بطور سطحی زخمی کرد (سخنگوی ارتش اسرائیل، سی و یکم مارس 2010).

•  سی ام مارس -  اتومبیل های مردم غیر نظامی اسرائیلی در کنار منطقه «حوسن» (در غرب بیت لحم) با سنگ مورد حمله قرار گرفت که جراحتی نداشت اما خسارت مالی به بار آورد (سخنگوی ارتش اسرائیل، سی ام مارس 2010).

• بیست و هشتم مارس – دو لوله فلزی که درون آنها مواد انفجاری کارگزاری شده بود، به سوی نیروهای ارتش اسرائیل در جریان گشت زنی آنها در منطقه «العروب» (در جنوب غرب بیت لحم) پرتاب شد که به انفجار این لوله ها انجامید اما جراحت جانی، یا خسارتی به تجهیزات سربازان وارد نکرد (سخنگوی ارتش اسرائیل، بیست و هشتم مارس 2010).

• بیست و هفتم مارس – اتومبیل های مردم غیر نظامی اسرائیلی که از کنار منطقه «حربت المصبح» (در غرب رام الله) حرکت می کردند، با سنگ مورد تعرض قرار گرفت. همان روز، به سوی یک دستگاه اتوبوس مسافربری اسرائیلی نیز که از کنار «بیت اومر» (در جنوب غرب بیت لحم) عبور می کرد، سنگ پرانی شد. رخدادهای این روز، جراحات جانی نداشت اما به اتوبوس یاد شده، خسارت مالی وارد شد (سخنگوی ارتش اسرائیل، بیست و هفتم مارس 2010).

• بیست و سوم مارس – اتومبیل های غیر نظامی های اسرائیلی که در این روز از کنار منطقه «حواره» (در جنوب شخم – نابلس) حرکت می کردند، با سنگ مورد حمله قرار گرفتند که به زخمی شدن سطحی دو شهروند اسرائیلی منجر شد (سخنگوی ارتش اسرائیل، بیست و سوم مارس 2010).

تحولات در باریکه غزه

هواداران فلسطینی ها در اروپا کاروان دریائی دیگری به غزه را تدارک می بینند

• سازمان (فعال در اروپا) موسوم به Free Gaza، «غزه را آزاد کنید»، همراه با یک نهاد ترکیه با نام اختصاری  IHH و نیز نهاد اروپائی «به محاصره غزه پایان دهید»، به یکدیگر پیوسته و با همکاری چند نهاد دیگر هوادار حماس می خواهند که یک کاروان دریائی دیگر را در سوم ماه مه به سوی سواحل غزه عملی بفرستند. قرار است که با این کاروان دریائی، بیش از پانصد نفر از کشورهای مختلف جهان به هواداری فلسطینی ها در باریکه غزه، حرکت کنند. این کاروان می خواهد که با خود حدود پنج هزار تن نیز کالا و آذوقه به غزه برساند، که از جمله شامل سیمان، خانه های کوچک متحرک، مصالح ساختمانی دیگر و نیز تجهیزات پزشکی خواهد بود. کاروان دریائی در برگیرنده هشت کشتی است، که قرار است از کشورهای مختلف در اروپا به سوی ساحل غزه به حرکت در آیند (وب سایت «غزه را آزاد کنید» Free Gaza، چهارم آوریل 2010). قرار است که ژوئن 2010 نیز دو کاروان دریائی دیگر برای کمک رسانی و تقویت بیشتر موقعیت فلسطینی ها در افکار عمومی جهانی، به سوی غزه حرکت کنند. الخضری، یکی از دست اندرکاران این کاروان های دریائی، می گوید که اکثر پانصد نفری که در کاروان دریائی اول امسال به سوی غزه شرکت خواهند کرد، از کشورهای اروپائی و ترکیه هستند. شماری از نمایندگان پارلمان ها، فعالان سازمان های کمک رسانی و نیز چهره های رسانه ای در میان این افراد خواهند بود. کشتی ها از ترکیه، یونان، ایرلند و بریتانیا حرکت خواهند کرد و در نظر گرفته شده که همگی با هم به ساحل غزه برسند. برای این منظور، آنها در یک نقطه تلاقی به هم رسیده و حرکت دسته جمعی دریائی به سوی غزه را ادامه خواهند داد تا فشار افکار عمومی بر اسرائیل را شدت دهند.  الخضری می گوید که تفاوت این کاروان با کاروان های پیشین در این است که این بار، شمار زیادی از کشتی ها و افراد با یکدیگر خواهند بود و با هم می خواهند وارد ساحل غزه شوند. از هم اینک احتمال قوی داده می شود که آمدن آنها با کمپین رسانه ای گسترده و مراسم بزرگی از سوی حماس در غزه همراه باشد و یکصد قایق فلسطینی از بندر غزه به استقبال کشتی های آمده بروند (وب سایت خبری Palestine-info، دوم آوریل 2010، تلویزیون الاقصی، پنجم آوریل 2010). 

• بنا به ارزیابی ما، ترتیب دهندگان و شرکت کنندگان در این کاروان دریائی به سوی غزه، این امر را به حساب می آورند که با ارتش اسرائیل درگیر شوند، و بعید نیست که خود نیز عمدا برای چنین درگیری، زمینه سازی می کنند. در این رابطه، سخنان محمد کاظم صوالحه، فعال سازمان حماس مقیم بریتانیا را که در ترتیب دادن کاروان موسوم به «شریان حیاتی 3» نقش مهمی را ایفا کرده بود، مورد یاد آوری قرار می دهیم که گفته بود که «بار بعدی، شرکت کنندگان در این کاروان ها برخورد مستقیمی در قلب دریا با (نیروی دریائی) عدوی صهیونیستی (اسرائیل) خواهند داشت(3)، و مانند رخدادهای کاروان شریان حیاتی 3 با نیروهای مصری درگیر نخواهند شد» (وب سایت خبری «الانتقاد»، هوادار حزب الله لبنان، هفدهم ژانویه 2010).

دیدار یک نماینده کنگره آمریکا از غزه

•  کیث الیسون، عضو کنگره آمریکا، همراه با هیاتی، از طریق گذرگاه مرزی «الرفح» در مرز غزه با مصر، روز سوم آوریل وارد نوار غزه شد. هیاتی که او را همراهی می کرد، از دیپلمات های آمریکائی مقیم مصر بود. کیث الیسون گفت که هدف او از رفتن به غزه، «کسب آگاهی از تازه ترین وضعیت انسانی غزه و دیدار با مردم غزه است» (خبرگزاری «معان»، و نیز خبرگزاری چین؛ «شین هوا»، سوم آوریل 2010). گفتنی است که دولت آمریکا تمامی حماس و شاخه های آن، از جمله دولت حماس در غزه را «تروریستی» می داند.

نیروهای امنیتی مصر یک انبار مخفی مهمات فلسطینی ها را در «سینای» کشف کردند

• نیروهای امنیتی مصر یک انبار مخفی شده مهمات و مواد انفجاری را در ناحیه بادیه نشینان صحرای «سینای» در نزدیکی شهرک «نخل» در دویست کیلومتری جنوب العریش کشف کردند. نیروهای امنیتی مصر با هجوم به انباری که در سه متری عمق زمین واقع شده بود، مهمات آنرا ضبط کردند. گزارش رسید که یکصد راکت دوش- پرتاب، بیست خمپاره، بیست راکت آر پی جی و نیز 35 بسته مواد انفجاری دیگر بدست نیروهای امنیتی مصر رسید. در گزارش ها آمده است که افرادی که دست اندرکار قاچاق تسلیحات در منطقه «سینای» بودند، از این مکان برای مخفی کردن خود نیز استفاده می کردند و مهمات و تجهیزات را از طریق تونل های زیر زمینی میان مصر با غزه، برای تشکل های فلسطینی فعال در غزه می فرستادند («المصراوی»، چاپ مصر، سوم آوریل 2010).

• ابو عبیده، سخنگوی شاخه نظامی حماس، اصالت و درستی خبرهای مربوط به کشف انبار یاد شده در مصر را مورد تردید قرار داد و تکذیب کرد که سازمان حماس یا «تشکل های مقاومت» با این امر در ارتباط بوده اند. ابو عبیده گفت که «شاخه های مقاومت راههای خود را برای وارد کردن سلاح مورد نیازشان به غزه بدون آنکه نیروهای مصری بتوانند آنها را تعقیب کنند، در اختیار دارند» (القدس العربی، دوم آوریل 2010).

عرصه سیاسی

مصاحبه های سلام فیاض، نخست وزیر تشکیلات خودگردانی، در زمینه استقلال کشور فلسطین

• سلام فیاض، نخست وزیر تشکیلات خود گردان فلسطینی در مصاحبه ای در روز دوم آوریل 2010، با روزنامه اسرائیلی هاآرتص، دیدگاههای خود را در باره استقلال کشور فلسطین بیان داشت. به فرازهائی از سخنان مهم سلام فیاض در ذیل اشاره می شود:

• تصمیم «کمیته چهار جانبه حامی صلح خاورمیانه»: سلام فیاض گفت که «تصمیم این کمیته در حمایت از استقلال کشور فلسطین، آن را به یک پروژه بین المللی مبدل کرده است». به گفته سلام فیاض، «اگر این برنامه عملی نشود، واقعیات در صحنه عمل خود را بر روند سیاسی تحمیل خواهد کرد».

• حمایت از «مقاومت مردمی»: سلام فیاض خاطر نشان کرد که «مستضعفان و سرکوب شدگان تا ابدالآباد در برابر سرکوب طغیان خواهند کرد، و نمی توان از فلسطینی ها انتظار داشت که از ظلمی که درحق این ملت شده، دست بکشد، و ما همان کاری را می کنیم که مارتین لوتر کینگ و گاندی کردند».

• آبادی نشین های اسرائیلی: سلام فیاض این امر را رد کرد که بخاطر وجود آبادی نشین های اسرائیلی است که تشکیلات خود گردانی دور جدید مذاکره سیاسی با اسرائیل را آغاز نمی کند. وی اضافه کرد که «با نگاهی دوباره به گذشته باید گفت که فلسطینی ها نمی بایست با ظلم و خانه سازی های اسرائیلی کنار بیآیند ولی در موقعیتی بودند که نمی توانستند با آن مخالفت جدی کنند اما اکنون دیگر این وضعیت را تحمل نمی کنند».

• تحریک: سلام فیاض گفت که تشیکلات خود گردان فلسطینی با تحریک و فتنه انگیزی بیهوده علیه اسرائیل و یهودیان، مقابله می کند و به «پیشبرد دیالوگ» معتقد است.

• اورشلیم: سلام فیاض به هاآرتص می گوید که «تشکیلات خود گردانی حاضر نیست تحمل کند که تعیین سرنوشت سیاسی قدس (اورشلیم) به آخرین مرحله از مذاکرات نهائی صلح اسرائیلی – فلسطینی موکول شود، و مذاکرات باید برای دستیابی به توافق های عملی و قابل حصول باشد و نه آنکه صرفا بخاطر اصول اساسی انجام گیرد».

• سرنوشت پناهندگان فلسطینی پراکنده در جهان: سلام فیاض در این زمینه گفت که برنامه دولت او برای استقلال کشور فلسطین، «این امر را به حساب می آورد که باید زیر بناهای لازم را فراهم کرد تا پناهندگان فلسطینی پراکنده در جهان (اعراب گریخته پس از استقلال اسرائیل در سال 1948 میلادی) در صورت تمایل و بازگشت، جذب کشور مستقل فلسطینی شده و بتوانند در کشور خود کار و زندگی کنند. 

• سلام فیاض در مصاحبه دیگری نیز با روزنامه مهم عرب زبان بین المللی چاپ لندن، الشرق الاوسط، بطور مشروح به دیدگاهها و تلاش های دولتش در راستای تقویت زیربناها و موسسات دولت خودگردانی  در آستانه استقلال کشور فلسطین پرداخت. رئوس این مصاحبه:  

• موعد زمانی استقلال کشور فلسطین: سلام فیاض گفت که «موعد کاملا دقیق و قطعی در میان نیست ولی تشکیلات خود گردانی از هرچه که درتوان دارد، برای تعیین واقعیات جدید (منظور او؛ به منصه ظهور رساندن استقلال فلسطین) بهره خواهد گرفت». وی اضافه کرد که «برپائی موسسات برای استقلال کشور فلسطین در نیمه های سال 2011 عملی خواهد شد». وی گفت که «سخن از استقلال کشور در حال حاضر نیست بلکه موسسات و زیربناهای لازم را بوجود می آوریم، و دو سال مهلتی که داده ایم، برای این است که از وقت کشی ها و بهانه آوردن ها از سوی اسرائیل جلوگیری کنیم تا اسرائیل نتواند مدعی شود که فلسطینی ها برای رسیدن به مرحله استقلال کشور فلسطین و اداره کشور خود توانائی ندارند».

• «مقاومت»: سلام فیاض در این مصاحبه دوباره با «مقاومت مسلحانه» مخالفت کرد و تاکید نمود که «کاربرد سلاح از سوی فلسطینی ها تنها موجب کشت و کشتار جوانان فلسطینی می شود». وی گفت که «آنهائی که از انتفاضه مسلحانه برای فلسطینی ها حمایت می کنند، از واقعیات عملی در سرزمین ها و شرائط زندگی فلسطینی ها غافل هستند، و فلسطینی ها از راهکارهای آرام و بدور از خشونت، در برابر آبادی های اسرائیلی و دیوار امنیتی اسرائیل مقاومت خود را نشان می دهند».

واکنش حماس 

• دفتر سیاسی حماس با صدور بیانیه ای اعلام کرد که «سلام فیاض به هیچ وجه، نماینده ملت فلسطینی نیست و تکرار برنامه های او صرفا موجب از بین رفتن قضیه فلسطینی می شود». بیانیه دفتر سیاسی حماس از این امر برآشفته است که چرا سلام فیاض در مصاحبه با هاآرتص، به مردم یهودی اسرائیل بخاطر عید «پسح» (عید فطیر و جشن بهار و آزادی یهودیان) شادباش گفته است. حماس مدعی شد که این تبریک گفتن «یعنی شناسائی اسرائیل به عنوان یک کشور یهودی»، و نیز این ادعا را مطرح کرده است که سلام فیاض «از حق بازگشت فلسطینی های پراکنده در جهان به سرزمینی که اکنون کشور اسرائیل به روی آن برپا شده، صرف نظر کرده و گفته است که این پناهندگان می توانند به کشور مستقلی که برای فلسطینی ها برپا می شود، بازگردندند». بیانیه حماس می گوید که «سلام فیاض، یک شخصیت سیاسی نامطلوب است که به طور غیر قانونی به ریاست دولت در کرانه باختری رسیده و مقام نخست وزیری او از سوی مجلس قانون گذاری فلسطینی تصویب نشده است (Palestine-info، پنجم آوریل 2010).

تاکید نبیل شعث بر این که «مقاومت مردمی» به نبرد مسلحانه تبدیل نمی شود

• نبیل شعث، عضو کمیته مرکزی جنبش فتح،  در یک مصاحبه تاکید کرد که «مقاومت مردمی، دیگر دوباره به انتفاضه مسلحانه مبدل نمی شود». وی مدعی شد که «این اسرائیل است که تلاش می کند تا فلسطینی ها به راه خشونت بازگردند تا اسرائیل بتواند آنها را دوباره سرکوب کند». به گفته نبیل شعث، «بلند پایگان فلسطینی در کرانه باختری، نظارت و دقت دارند تا تجمع ها و اقدامات اعتراضی، بر خلاف انتفاضه گذشته، حالت مسلحانه به خود نگیرد». نبیل شعث همچنین تاکید کرد که «استراتژی فلسطینی ها بر چهار اصل استوار است: مقاومت مردمی، تلاش در صحنه بین المللی علیه اسرائیل از راهکارهای سیاسی، حقوقی و اقتصادی، دستیابی به وحدت فلسطینی، و سرانجام ایجاد و تقویت موسسات و نهادهای لازم برای کشور فلسطین موعود» (خبرگزاری «وفا»، چهارم آوریل 2010).